Nederland een berg

Zegt de Poolse bruid in de gelijknamige film: ‘Ik zie een berg… Kijk, een berg!’


Het is een zinsbegoocheling. ‘Hier, in Groningen, hebben wij geen berg’, zegt haar gesprekspartner.


Dat is precies het probleem waarvoor wij uw aandacht vragen. Nederland heeft dringend behoefte aan een eigen berg. Ja, wij beschikken over de Sijsjesberg, nabij Laren, en de Vaalserberg, nabij Vaals. Het is allemaal aardig en braaf, toeristenattracties waar je aan de voet een patatje oorlog gebruikt, maar die voor de rest niet serieus zijn te nemen.


Laten wij ons spiegelen aan Engeland, ook niet per definitie een bergachtige natie. De Engelsen beschikken in elk geval over een exotisme als de Rots van Gibraltar, waar men onder de Zuid-Europese zon in café The Clipper (‘Dogs not allowed!’) een glaasje Bass drinkt, onderwijl de altijd goedgeïnformeerde Gibraltar Chronicle lezend.


Het is een curiosum van de eerste orde en (tussen haakjes) ook een zegen voor de Britse schatkist. Dat heeft het steenrijke Nederland niet echt nodig. Toch is de tijd rijp voor een eigen, volwassen, vaderlandse berg. Eén! ‘Elk bergland is bekrompen’, zegt de Oostenrijkse schrijver Robert Menasse, een verstandig man die dus al sedert mensenheugenis in het buitenland woont. ‘Je kunt niet je hele leven op bergtoppen uitkijken zonder gek te worden.’


Niettemin, een volwassen democratie als de onze kan zich best een berg (Eén!) veroorloven.


Vandaar deze oproep aan de lezers van De Groene Amsterdammer, de bewogen en bevlogen bewoners van de platste natie ter wereld. Creëer de berg waaraan Nederland zo dringend behoefte heeft. Het mag een realistisch of een utopistisch ontwerp zijn. Het mag het product zijn van een kinderlijke fantasie en het mag een serieus, realistisch, doortimmerd ontwerp zijn, onderbouwd met grafieken en een financiële berekening.


Wat moet er op en rond zo’n berg gebeuren? Wat is de sociale en/of culturele betekenis voor Nederland? Moet er een berg verrijzen op de Dam, liefst in plaats van ons monstrueuze nationale Monument? Of wensen wij een berg benoorden Pieterburen waarop ongestoord de vogeltjes kunnen broeden? Het zou ook geen kwaad kunnen een berg te situeren op het hoofdstedelijke Frederiksplein, in plaats van het architectonische schandaal dat de Nederlandsche Bank heet — al zou het ook geen slecht idee zijn op deze plaats het majesteitelijke, helaas tot de grond toe afgebrande Paleis van Volksvlijt te herbouwen.


En stuur (indien mogelijk, het is geen verplichting) een schets van uw voorstel mee, al was het maar een krabbel.


Groene-lezer, schenk Nederland een eigen berg! Eén, opdat wij ons blijven onderscheiden van diepreactionaire Alpenrepublieken als Oostenrijk en Zwitserland. Stuur uw inzending vóór 1 april 2000 naar het actiecentrum Westeinde 16, 1017 ZP te Amsterdam. De winna(a)r/es mag, met zijn of haar partner, een week lang logeren op de meest pittoreske berg ter wereld, de Mont St. Michel in Noord-Frankrijk. Met de zegen van een gekwalificeerde jury, die bestaat uit Bart Vos, bergbeklimmer; Tracy Metz, bergdeskundige; Dirk Frieling, wetenschapper; Paul Kempers, kunstkenner; Huib Schreurs, secretaris; het een en ander onder voorzitterschap van Thijs Wöltgens, ingezetene van Limburg, de enige provincie in Nederland die haar bergen en dalen serieus pleegt te nemen.


Mobiliseer zonder hoogtevrees uw creativiteit. Van harte succes gewenst door



DE GROENE AMSTERDAMMER