Nestheaters (2)

Hein Janssen en Ronald Ockhuysen bezochten voor de Volkskrant twee dagen de Amsterdamse Nestheaters, kozen daarvoor dagen die tot de meest theaterloze van de week behoren, troffen twee uitverkochte zalen aan en schreven desondanks een neerbuigend stuk over de volgens hen stilste aller theaterstraten van ons land. ‘Liefdeloos’ noemde Groene-criticus Loek Zonneveld hun artikel. Wat mij betreft terecht. Hij verdacht de Volkskrant-redacteuren van de vooropgezette bedoeling om de Nestheaters eens flink onderuit te halen.

Laten we het bij de feiten houden: dat er afwisselend veel en weinig publiek naar de voorstellingen komt kijken, dat dat soms terecht en soms onterecht is, dat er veel goed en veel mis gaat in de Nes, dat de meest uiteenlopende makers er naast en met elkaar werken en dat zij elkaar in de theatercafes treffen om ondermeer op elkaars werk te reageren. Stil is het er zelden, en dronken worden we allemaal wel eens.
Janssen en Ockhuysen reageerden op Zonnevelds uitlatingen met een steek onder de gordel (De Groene van 8 maart j.l.). Als medewerker bij Toneel Theatraal ken ik Loek Zonneveld als een passievol, kritisch, integer journalist, als theatermaker als een passievolle, kritische, integere gesprekspartner. Janssen en Ockhuysen verwijten hem te grote inmenging in het theaterwereldje. Laat ieder dat voor zichzelf bepalen. En laten we ervoor zorgen dat de theaterjournalistiek recht doet aan wat er in de theaters gebeurt en niet afdaalt naar moddergevechten tussen recensenten.
Amsterdam, MAX VAN ENGEN