Netanyahu overleeft deze keer een echte crisis

Jeruzalem – Over dreigende kabinetscrisissen heeft Israël niet te klagen. Tot nu toe gingen ze over veel prangender kwesties dan oorlog of vrede. Komt er een nieuwe staatsomroep? Moet op sabbat de bouw van een brug worden stopgezet? Mogen liberale joden een eigen bidplek aan de Klaagmuur krijgen? Moeten ultraorthodoxe studenten nu wel of niet in militaire dienst? Keer op keer wist premier Benjamin (‘Bibi’) Netanyahu met kunst- en vliegwerk te overleven. De inzet van de jongste crisis had daarentegen niets wereldvreemds: wat te doen met Hamas? Het kabinet wankelde, maar met een apocalyptische toespraak wist Bibi opnieuw het tij te keren.

De crisis begon met een Israëlische spionageoperatie in Gaza vlak nadat daar een moeizaam tot stand gekomen wapenstilstand was ingegaan. Hamas ontdekte de actie. In het vuurgevecht dat volgde kwamen zeven Hamasstrijders en een Israëlische officier om. Op een regen van Hamasraketten en Israëlische luchtbombardementen volgden twee donderslagen: een geluidloze in Gaza waar de wapenstilstand terugkeerde, en een oorverdovende in het Israëlische kabinet.

De ergste ijzervreters in dit college van ruziënde mega-ego’s vonden de hervatting van de wapenstilstand een capitulatie voor Hamas. Bibi had volgens hen zijn reputatie als Mr. Security te grabbel gegooid. De voormalige nachtclubuitsmijter Avigdor Lieberman weigerde mee te werken aan het ‘voeden van het monster Hamas’, trad af als minister van Defensie en trok zijn partij terug uit de regeringscoalitie, die daardoor een meerderheid van één zetel overhield. Direct eiste Liebermans concurrent op ultrarechts, minister van Onderwijs Naftali Bennett, Defensie voor zich op, anders zou hij de regering ten val brengen. Netanyahu weigerde en nam dit ministerie in eigen beheer. In een dondertoespraak voor de Israëlische tv peperde hij het volk en Bennett in dat in dit uur van opperste gevaar een kabinetscrisis het laatste was dat het land kon gebruiken. Er was maar één man die Israël kon redden: hijzelf. Met de staart tussen de benen trok Bennett daarop zijn dreigement in.

Netanyahu zei in zijn toespraak niet waar het werkelijk om ging: dat hij akkoord was gegaan met de wapenstilstand om Hamas niet te verzwakken. Want zolang Hamas aan de macht is, blijven de Palestijnen verdeeld en kan de stichting van een Palestijnse staat datgene blijven wat het voor Bibi altijd al was: een hersenschim. Nieuwe verkiezingen moeten dus nog even wachten, en als ze komen is de sluwe plucheklever Netanyahu toch weer de grootste kanshebber.