De chef protocol van het ministerie van Buitenlandse Zaken Van der Velden ontstak in grote woede toen hij zag hoe bewapende Israelische agenten de Nederlandse persvertegenwoordigers aan een uitgebreide visitatie onderwierpen. Vinnig probeerde Van der Velden de Nederlandse journalisten langs de controlepost te loodsen, doch zonder succes. Na aanhoudende protesten nam uiteindelijk de Haagse politie de zaak over, kritisch gadegeslagen door de Israeli’s. Ook de Palestijnse delegatie die in Den Haag een ontmoeting met Netanyahu had, werd door de Israeli’s gefouilleerd en moest zich ontwapenen, terwijl de mannen van Netanyahu hun pistool gewoon bij zich hielden.
Even later was het raak in de Ridderzaal, alwaar Netanyahu aanwezig was bij een presentatie van het Global Pannel, een organisatie die zich heeft gespecialiseerd als impresario van bijschnabbelende politici. Ook hier namen de Israeli’s het roer over. De functionarissen van de Nederlandse Veiligheidsdienst werden weggestuurd en ook hier werd de Nederlandse pers verplicht tot uitgebreide controle, terwijl de Israelische collegae ongestoord mochten doorlopen.
Een en ander zette kwaad bloed. Diverse Nederlandse journalisten weigerden zich te laten fouilleren. Niemand dorst echter tot een aanklacht over te gaan. Niemand, behalve Julius Vischjager, hoofdredacteur van de legendarische Daily Invisible. Vischjager diende een klacht in bij de politie, omdat hier in zijn ogen de Wet op de Weerkorpsen werd overtreden. Deze wet, indertijd geïntroduceerd om paramilitaire marsen van NSB'ers en communisten tegen te houden, is bedoeld om te voorkomen dat politioneel gezag wordt uitgevoerd door niet daartoe gerechtigde collectieven.
De Amsterdamse hoogleraar migratierecht Jesserun d'Oliveira schreef in 1988 een verhandeling in het Nederlands Juristenblad over de dubbele (Britse) nationaliteit van ons vorstenhuis. Geheel in overeenstemming met de dynamiek van het Nederlandse mediabedrijf werd dit artikel verleden week voorpaginanieuws. Het vreemde daarbij is dat de RVD in alle toonaarden de juistheid van D'Oliveira’s bevindingen bestrijdt. D'Oliveira verbaast zich er hogelijk over. ‘De RVD is glashard aan het liegen. Het is zonneklaar dat koningin Beatrix en haar zusters net als hun moeder de Britse nationaliteit bezitten. Als nazaten van Sofie van Hannover zijn zij Brits. Het is niet anders. Ex-keizer Wilhelm II van Duitsland was ook Brits volgens die wet. Die had na de Eerste Wereldoorlog dus gelijk voor hoogverraad kunnen worden veroordeeld in Engeland.’