Sport

Nieuw Feyenoord

Ik heb het niet zelf bedacht. Het komt uit de voetbalbijbel van Neerlands grootste voetbalkenner, Johan Cruijff. Als je een speler koopt, moet hij beter zijn dan de spelers die je hebt. En als je een buitenlander koopt, moet hij veel beter zijn, moet hij iets toevoegen wat in je eigen selectie en in Nederland niet te koop of haalbaar is. En nog een wijsheid: een verdediger moet je uit je eigen kweek kunnen halen. Dus de regels luiden samengevat dat je een aanvaller koopt omdat hij iets geniaals heeft dat jouw aanvallers missen, het aantrekken van een verdediger is het falen van je opleiding en als je er dan toch een koopt, moet hij zo goed zijn dat iedereen meteen zegt: ja, je bent gek als je die niet koopt, zoals Hatem Trabelsi van Ajax. Ik heb het hier over de regels van topclubs, dus de regels die voor Feyenoord gelden. Ik wist niet wat ik hoorde, het was in elk geval niet tot me doorgedrongen, maar Feyenoord heeft sinds het vertrek van Bert van Marwijk vijftien spelers aangetrokken. Wat heeft technisch directeur Mark Wotte en trainer Ruud Gullit bezield? Kennen we volgend jaar tijdens de nationale nieuwsquiz drie aankopen, dus twintig procent van alle nieuwe spelers?

Bart Goor, de Belgische international, is de enige, echte aanwinst. Nicky Hofs gaat zich redden. Romeo Castelen begon zeer goed, heeft aanvallend iets toegevoegd wat Feyenoord beter maakte, maar startte afgelopen zondag niet voor niets op de reservebank. Doelman Babos bewijst helaas het gelijk van de Hongaarse bonds coaches die hem nooit goed genoeg vonden voor het nationale elftal en Pascal Bosschaart het gelijk van de vorige bondscoach Dick Advocaat. Die twee doen me denken aan nog een wijsheid van Cruijff: dat je je heel goed moet afvragen of voetballers die bij «provincieclubs» als NAC een vaste waarde zijn bestand zijn tegen de harde wetten van topclubs als Ajax en Feyenoord. Kunnen ze de intensieve training, de druk en het fluitconcert van een volle Kuip aan? Victor Sikora is het voorbeeld van een speler die bij Vitesse bijna het Nederlands elftal haalde en bij Ajax ten onder ging aan druk, kilheid en fluitconcerten, kortom aan het specifieke karakter van Ajax en Feyenoord.

Dan heeft Feyenoord nog Saïdi uit Tunesië, die aanvankelijk de beste koop leek en lieten de beleidsbepalers deze winter hun mooiste speler, Thomas Buffel, gaan. Östlund, Gibbs, De Graaf, Bahia, Bandalovski, Basto, Magrao, je vraagt je af waar Feyenoord ze vond en waarom Feyenoord ze wilde vinden. En reken maar dat één zo’n speler meer verdient dan de hele redactie van De Groene Amsterdammer bij elkaar. Maar misschien is daar, helaas, niet veel voor nodig.