Nieuwe politiek deel 13

Nieuwe politiek

En weer was het de Lijst Pim Fortuyn die de week domineerde. Voor wat betreft de nieuwe politiek, althans. Minister Hilbrand Nawijn gaf een demonstratie «signaal afgeven», zoals hij het zelf noemt. Het halve land sloeg steil achterover toen de bewindsman zijn plannen ontvouwde om criminele allochtonen tot in de derde generatie onverwijld het land uit te zetten. Niet alleen de oude politiek was onaangenaam verrast, ook Nawijns collega’s in het kabinet én zijn politieke vrienden in de Kamer schrokken zich een ongeluk. Zelfs de immer creatieve ambtenaren op Nawijns departement wisten niet hoe ze met respect voor de grondwet en internationale verdragen van dit voorstel wetgeving konden maken.

Het bleek uiteindelijk maar een signaal; Nawijn zei hoogstens wat hij dacht. De vraag is of minister Heinsbroek ook zei wat hij dacht toen hij in Netwerk aangaf het grote graaien aan de top in het bedrijfsleven aan banden te willen leggen. Wim Kok, die naar het zich nu laat aanzien met zijn kritiek op de «exhibitionistische zelfverrijking» nieuwe politiek bedreef in oudpolitieke tijden, zal hoe dan ook instemmend hebben geknikt. Leuk dat juist de wat exhibitionistisch aangelegde Heinsbroek vanaf de achterbank van zijn Bentley met zulke sociaal-democratische oprispingen komt. Wat het ministerschap met een mens kan doen.

Terwijl minister Heinsbroek bezig was zijn voormalige collega-ondernemers een hak te zetten en minister Nawijn nog wat signalen afgaf, had de kamerfractie van de LPF het razend druk met de keuze van haar nieuwe voorzitter. In barretje Hilton kreeg Harry Wijnschenk, uitgever van motorbladen («pardon, ook één horlogeblad, hoor»), meer handen op elkaar dan tegenstrever Gerard van As, die volgens sommige bronnen had aangegeven om gezondheidsredenen de baan sowieso niet te ambiëren.

Direct diende zich voor Wijnschenk een eerste akkefietje aan. Voormalig cp’86-lijsttrekker Rien Boiten, die eind vorig jaar werd geroyeerd als lid van Leefbaar Nederland, presenteerde zich in televisierubriek Nova als «politiek adviseur» van de LPF, in het bijzonder van het jongbakken kamerlid Willem van der Velden. Aanvankelijk meende Wijnschenk Boiten nog nooit te hebben gezien, daags na zijn benoeming kroop de nieuwe fractievoorzitter door het stof en erkende een vergissing te hebben gemaakt. Boiten kon fluiten naar zijn baantje en werd onverwijld de partij uit gegooid.

Kamerlid Van der Velden is ondertussen zijn adviseur kwijt. Volgens de sedert 15 mei regerende nieuwe parlementaire zeden reageerde het kamerlid op de onthulling van Nova met een tegenoffensief. Op de vraag van de interviewster of Van der Velden het acceptabel vindt dat hij wordt geadviseerd door iemand met een rechts-extremistisch verleden, antwoordde het kamerlid: «Ja, waarom niet? Het hangt ervan af wat het verleden is. Als ik kijk naar de PvdA-fractie, dan zit daar de oud-voorzitter van de kraakbeweging in. Dus waarom kan het niet?» Die zit, moet Van der Velden hebben gedacht. Nieuwe politiek in optima forma: als je salonfähig kunt worden vanuit links-radicale kant, dan kun je ook salonfähig worden als je toevallig een tijdje aan de andere kant van het politieke spectrum hebt geopereerd. Bovendien een schande natuurlijk dat de PvdA iemand van de kraak beweging (de «voorzitter» zelfs!) in de Kamer heeft zitten.

In de alras verder leeglopende PvdA-fractie krabde men zich achter de oren. Welk fractielid bedoelde Van der Velden? En is het inderdaad om het even of voormalige activisten oud vertrouwd van links komen of, zoals nu in de nieuwe politiek, van rechts? Was dat het hoefijzermodel of iets dergelijks?

Per e-mail laat Van der Velden De Groene weten dat hij zich pijnlijk heeft vergist. Niks PvdA, hij had collega Wijnand Duyvendak van GroenLinks op het oog. Tegen deze voormalige Onkruit-activist voerde De Telegraaf een aantal jaar geleden een hetze, waarbij Duyvendak werd beticht van allerlei obscure linkse complotten in de jaren tachtig. Dat was bij Van der Velden kennelijk blijven hangen. «Uit mijn uitspraak tegenover Nova blijkt mijn huidige gebrek aan kennis van de Haagse situatie en mores», meldt het LPF-kamerlid enigszins cryptisch per e-mail. «Ik moet nog veel leren», voegt hij eraan toe.