Commentaar: Nieuwe politiek (15)

Nieuwe politiek (15)

Zonder Pim Fortuyn voelt het nieuwe televisieseizoen als mosterd na de maaltijd. Het lijkt of het er sinds de kabinetsformatie niet meer toe doet, al die LPF-gezichten in de diverse praatprogramma’s. Voor Harry Mens was het helemaal lastig. De presenterende societymakelaar moet het in zijn nieuwe seizoen Business Class (zondagmorgen, RTL5) stellen zonder professor Pim. Hij kan dan wel «een lijntje» hebben met de vermoorde politicus, zijn populaire columnist is hij mooi kwijt. Maar een opvolger diende zich aan. Theo van Gogh.

Want: «Theo was heel nabij bij Pim betrokken», verklaarde Mens. De mimiek van Harry Mens is immer weinig verhullend, deze keer echter betrok het gezicht van de presentator wel erg snel. Van Gogh zei reeds sinds 15 mei spijt te hebben van zijn keuze voor de LPF, sprak over een stel «corrupte pygmeeën bij elkaar» toen hij op de LPF-bewindslieden doelde, kon zich «niet voorstellen dat je daar nog op wil stemmen» en betichtte alsof het niets was oud-fractieleider Mat Herben van het aannemen van steekpenningen van de Amerikaanse straal jagerlobby. Pim was een «ras opportunist», ging Van Gogh onverstoorbaar verder, maar als er één geloofsartikel in zijn programma was, dan was het wel de afkeer van de Joint Strike Fighter, het vliegtuig dat de F16 moet gaan vervangen en waar de LPF uiteindelijk vóór heeft gestemd.

«Ik kan het anders niet verklaren», zei Van Gogh tegen een steeds zuurder kijkende Harry Mens. «Mat Herben is daar te simpel voor», probeerde Mens nog. «Ik vind ook dat hij niet verdient wat je zegt.» Maar voor Van Gogh was het duidelijk: de theorie van Bert van der Veer, auteur van de true fiction-thriller De koning van Nederland, klopte. LPF-fractieleden hadden het Van Gogh zelf verteld.

Extra nadrukkelijk liet Harry Mens aan het eind van de eerste bijdrage van Van Gogh de kijkers weten dat zij middels het versturen van een sms-bericht (à 1,10 euro) konden aangeven of de nieuwe columnist als opvolger van Pim mag aanblijven. Volgens een tussenstand, dinsdagmiddag, op de website van het programma bleek meer dan 85 procent hiervan overtuigd. Hoe het ook zij, de weekenden van Harry Mens zullen het aanstaande televisieseizoen een stuk moeizamer verlopen dan voorgaande jaren. Voor de vaste adverteerders rondom het programma was het ongetwijfeld een geruststelling dat Mens inzake de bouwfraude afgelopen zondag postuum nog een paar relativerende uitspraken van Fortuyn kon laten zien. Want die arme vastgoedontwikkelaars worden nu wel heel «erg gekruisigd», aldus Mens.

Ook Barend & Van Dorp is weer begonnen. Daar was de nieuwe staatssecretaris van Gezins- en Emancipatiebeleid Khee Liang Phoa te gast. Met het gezinsbeleid van de nieuwe LPF-bewindsman zit het wel snor: terwijl vader zijn politieke program uit de doeken deed, zong zijn dochter het studiopubliek toe. Eerder al liet de voormalige alcohollobbyist zich op Amerikaanse wijze met zijn complete gezin en twee braaf ogende honden fotograferen in het Schollebos in zijn woonplaats Capelle aan den IJssel, waar toevallig ook premier Balkenende resideert. De foto van Martijn Beekman in de Volkskrant is prachtig: terwijl Phoa met een stralende glimlach, strak in het pak, in de camera kijkt, hebben zijn dochters en echtgenote, alledrie in vrijetijdskleding, vooral oog voor de honden, de natuur en elkaar. Vader Phoa begint aan een nieuwe missie en het voltallige gezin steunt hem. Het kan niet mooier. Het ontbrak er nog aan dat schoonzoon João Varela ook op de foto stond. LPF-kamerlid João Varela, wel te verstaan. Hoewel zich wel vaker buitengewone familie- of liefdesverhoudingen op het Binnenhof afspelen, zal het begrip «zonder last of ruggenspraak», waarnaar een kamerlid dient te handelen, bij de parlementaire controle van de nieuwe staatssecretaris van Emancipatie een andere dimensie krijgen.

Zoals Theo van Gogh van LPF-fractieleden hoorde dat Mat Herben zich had laten paaien door de JSF-lobby liet Algemeen Dagblad-redactrice Milja de Zwart zich door de LPF influisteren dat het Amstelveense kamerlid Cor Eberhard een strafblad verzweeg. Met zulke politieke vrienden heb je geen vijanden meer nodig, helemaal toen bleek dat de bronnen van De Zwart het niet bij het rechte eind hadden en het AD een en ander op zaterdag 31 augustus heeft moeten rectificeren. Door verblijf in het buitenland van schrijver dezes is de actualiteit vorige week voor één keer ondergeschikt gemaakt aan de continuïteit van deze rubriek en werd die al vóór 31 augustus geschreven. Daardoor was het vorige week technisch niet meer mogelijk de AD-rectificatie in het stukje mee te nemen. Waarmee maar gezegd is dat de nieuwe politiek zich toch minder gemakkelijk laat voorspellen dan gedacht. Met excuses aan kamerlid Eberhard.