Nieuwe tijden voor de Engelse boemeltrein

Londen – In zijn gedachten ziet Brian Hart de trein van Uckfield naar Brighton al rijden. Geestdriftig loopt hij over het wandelpad in East-Sussex waar op 4 mei 1969 de laatste passagierstrein voorbij kwam. Onder de beuken en berken liggen nog oude bielzen. Brighton is elf mijl zuidwaarts, staat te lezen op een stenen mijlpaal. ‘Ze hoeven bij wijze van spreken alleen maar rails neer te leggen. En dan kunnen we weer met de trein naar de zee,’ zegt treinliefhebber Hart, die al een kwart eeuw strijdt voor de heropening van de ‘Wealden Line’.

De hoop van de 63-jarige Hart is groter dan ooit nu het ministerie van Transport bekend heeft gemaakt dat de Wealden Line een van spoorlijnen is die genomineerd zijn om te worden heropend. Een andere kandidaat is de Varsity Line tussen de universiteitssteden Oxford en Cambridge, terwijl in Schotland al druk wordt gewerkt aan de heropening van de Waverley Line tussen Edinburgh en de grens met Engeland. Al deze lijnen kwamen in de jaren zestig terecht onder de ‘Bijl van Beeching’, genoemd naar de vernietiger van het Britse spoornetwerk.

Deze ingenieur sloot indertijd 6400 kilometer spoor en enkele jaren later kreeg het onkruid vrij spel op nog eens 3200 kilometer, waaronder het genoemde traject door het glooiende Winnie de Poeh-landschap. Honderden stations werden gesloten, van het stadje Mansfield tot de Black Dog Halt, het privé-station van de achtste Markies van Lansdowne, en niet te vergeten de Trouble House Halt, het enige station dat, hoe Engels, speciaal voor een kroeg was aangelegd. Er is zelfs een komedie geschreven over een bedreigde lijn, Oh Doctor Beeching!

Dat er anno 2013 evenveel treinreizigers zouden zijn als een eeuw geleden, de hoogtijdagen van het treintijdperk, hadden Beeching en zijn politieke bazen niet voorzien. Alle hoop was indertijd gevestigd op het voertuig van het individualisme, de auto. Maar autorijden is steeds duurder geworden terwijl het vrijheidsgevoel door alle opstoppingen is afgenomen. Daarom mikt de Britse staatssecretaris voor het spoorverkeer, de Conservatief Simon Burns, niet alleen op flitsende hogesnelheidslijnen, maar wil hij ook een fijnmazig netwerk.

Enkele lijnen en tientallen stations zijn door de jaren weer in gebruik genomen. Sommige oude Beeching-lijntjes doen nu dienst als toeristenlijntje, zoals een deel van de Wealden Line nabij het gehucht Isfield. Een paar kilometer verderop ligt de Bluebell Railway. Onlangs is deze ‘heritage-lijn’ aangesloten op het echte spoornetwerk. Misschien dat toeristen ooit plaats gaan maken voor forensen. Deze heraansluiting vond, hoe symbolisch, plaats nabij East-Grinstead, de stad waar de verguisde Beeching woonde en begraven ligt.