Nooit eens een offday

De bijbel
Querido/Jongbloed, 2400 blz., € 39,50

Misschien is het wat te hoog gegrepen om 2400 bladzijden bijbeltekst in vierhonderd woorden te bespreken. Derhalve beperken we ons tot Psalm 23.

Een psalm van David

De HEER is mijn herder,

het ontbreekt mij aan niets.

Hij laat mij rusten in groene weiden

en voert mij naar vredig water,

hij geeft mij nieuwe kracht

en leidt mij langs veilige paden

tot eer van zijn naam.

Al gaat mijn weg

door een donker dal,

ik vrees geen gevaar,

want u bent bij mij,

uw stok en uw staf,

zij geven mij moed.

U nodigt mij aan tafel

voor het oog van de vijand,

u zalft mijn hoofd met olie,

mijn beker vloeit over.

Geluk en genade volgen mij

alle dagen van mijn leven

ik keer terug in het huis van de HEER

tot in lengte van dagen.

Wat opvalt in dit gedicht is de onbevangen onderworpenheid, die gemakkelijk verward zou kunnen worden met een kritiekloze houding. Miljoenen mensen zingen ook nu nog iedere zondag dat het hun aan niets ontbreekt, terwijl er op de keper beschouwd van alles mis is aan de wereld in 2007. De vaststelling is in dit geval dan ook eerder een uitdrukking van hoop. Het is een mantra die men prevelt te midden van ontploffende autobommen, bedreigde of doorzeefde politici en kunstenaars en door een camper overreden adolescenten.

En wat zijn ‘veilige paden’? Zijn dat de wegen die men wel wil bewandelen maar niet mag? Zit het geheim van levensgeluk in beperking en bezinning? Want hoe uitgeput en verlangenloos we ook zijn, we moeten dan maar moed ontlenen aan een eenvoudige stok en een staf. Die dan symbool staan voor dat warmbadwatergevoel dat je bekruipt als je ten langen leste maar op de knieën duikt en een gebed opzegt.

De kracht van bovenvermelde psalm zit ’m vooral in de ultieme overdrijving. Het is een best case-scenario dat nooit bewaarheid wordt. Onze bekers vloeien vooral over van zelfbeklag en meelij. ‘Geluk en genade volgen mij/ alle dagen van mijn leven’. Er zal ook niet eens een offday tussen zitten. We keren terug in de kerk na een week lang omzetbelastingaangiftes doorrekenen, een laag zoab op een ringweg neerplempen of terminale patiënten iets voorschrijven dat hen niet zal redden. Dat zingen we van ons af, terwijl we weten dat na een zondag altijd weer een maandag volgt.