Nooit meer bukken

De Duitser Michael Hartmann geeft naast cursussen ‘autolopen’ tegenwoordig ook cursussen ‘straatwandelen’. Autolopen is vrij eenvoudig. Iedere keer dat een auto op de stoep geparkeerd staat, loop je over in plaats van om de auto heen. Modderige schoenen zorgen voor wat extra cachet. Hartmann doet het al jaren in zijn woonplaats Munchen en krijgt steeds meer navolgers, ook in Nederland.

De Beierse rechter keurde het autolopen af, want ‘zelfs als een auto op de stoep geparkeerd staat, is er nog voldoende ruimte om er omheen te lopen’. Sindsdien doet Hartmann niet alleen aan autolopen, maar wandelt hij ook regelmatig midden op de rijbaan. Want 'er is voldoende ruimte voor de auto’s om om mij heen te rijden’.
Andere actievoerders zweren bij de 'bandenprikschoen’, een schoen met een klein harpoentje waardoor je niet meer hoeft te bukken bij het leksteken van autobanden.
Actievoerend Nederland werpt zich sinds kort massaal op de auto. Soms blijft het bij het bekladden van autoreclame - 'au au auwto’ - soms moeten de auto’s zelf het ontgelden. In Leiden prikte het Earth Liberation Front de afgelopen jaren zo'n drieduizend banden van nog te verkopen auto’s leeg. Maar alleen de ventielen losdraaien met een sleutel die bij iedere benzinepomp te koop is, kan ook.
Wie meer van openlijke acties houdt, loopt rondjes op zebrapaden. Doe je dat met honderdvijftig mensen, zoals onlangs in Groningen gebeurde, dan heb je een complete blokkade, en het mag nog ook. Al langer beproefd is het hanteren van sleutelbos of niet afwasbare stift bij het passeren van auto’s die de fietsstrook blokkeren. Het vernaggelen van spiegels en antennes lukt niet meer sinds de autoindustrie het meeveren heeft ontdekt.
In Amsterdam verzamelen 'de autolozen’ zich sinds kort maandelijks op de Nieuwmarkt om van daaruit tijdens de vrijdagse spits naar het verkeersschandaal van de maand te fietsen, waardoor de automobilisten als vanzelf enige tijd gefrustreerd worden. Ook in Den Haag is er iedere maand een fietsdemonstratie, en in Rotterdam is er maandelijks een 'anti auwto straatfeest’ op een druk punt in de stad. Parkeergarages die maar een in- en uitgang hebben, vormen een kwetsbaar doelwit.
Het actieblad Ravage wijdde onlangs twaalf pagina’s aan de auto en aan alle mogelijke actievormen ertegen. Met 'koningszuur’, normaal gebruikt door glasetsers, kun je autoruiten doorklieven zonder dat ze er ter plekke met veel lawaai uitvallen. Het volgieten van de ventilatieroosters in de motorkap met een stinkende vloeistof, boterzuur bijvoorbeeld, zorgt voor een formidabele stank in de auto zodra de bestuurder de ventilator aanzet. Een aardappel of een dot sneeuw in de uitlaat stoppen kan ook. Helaas heeft de firma Domo de samenstelling van de houdbare gele vla veranderd, want vroeger was het een prima middel om de lak van auto’s af te bijten. Het actieblad vermeldt dit alles op volkomen journalistieke wijze, want het is uiteraard niet de bedoeling tot dergelijke verboden acties aan te zetten.
Grote inspiratiebron voor Nederland is de massale en succesvolle Engelse beweging tegen wegenbouw. De Engelsen wisten afgelopen jaar vooral met bezettingsacties zeer grote steun te verwerven onder de bevolking. De regering zwakte het wegenbouwprogramma af en Labour beloofde zelfs dat als zij aan de macht komt, het hele programma stopgezet wordt. Waaraan het succes is te danken, is niet helemaal te achterhalen. De acties waren geweldloos en spraken tot de verbeelding - de actievoerders moesten met hijskranen uit zelfgebouwde torens en boomhutten gehaald worden. Maar zeker zo belangrijk is waarschijnlijk de algemene kritiek op de Engelse regering. De nieuwe wegen zijn het symbool geworden voor de fouten van Major. In Nederland is zoiets nog niet gelukt.