Ns

Morgen word ik zestig jaar en word ik geinstalleerd als lid van de Eerste Kamer. Dat betekent dat mijn oude hulsje nu minstens eens in de week naar Den Haag zal moeten. Vorige week heb ik reeds melding gemaakt van de ellende die er is ontstaan in de dienstregeling Amsterdam- Hilversum. De ellende met de Haagse treinen ken ik al jaren. Toch blijft het een voordeel dat je de krant en stukken kunt lezen onder het genot van een kopje koffie.

Daarom begrijp ik de commotie rond de rechter die een controleur een klap heeft gegeven niet. Wat is er nou een mooier voorbeeld dan een rechter die gebruik maakt van het openbaar vervoer? Deden alle rechters dat maar, dan zouden er misschien wel meer klappen vallen en dan zou de NS misschien eens aan de reizigers gaan denken. Het is natuurlijk zielig voor de controleur, maar je moet echt stalen zenuwen en een gouden humeur hebben, wil je je niet ergeren aan de NS.
Volgens mij reizen NS- directeuren in een dienstauto met chauffeur - als ze al ooit buiten het kantoor komen - en hebben ze geen idee van het ongeregelde ongemak waar je als gewone reiziger mee te maken hebt. Nog afgezien van de kosten. Omdat ik zo'n gezagsgetrouw iemand ben, laat ik me dit soort dingen aanleunen. Maar een rechter is onafhankelijk, dus die mag verstoord raken.
Overigens heb ik besloten dat ik het principe dat ik niet over m'n werk schrijf, loslaat. Als je zestig bent, moet je gaan schrijven over alles wat je meemaakt, omdat je nog maar zo kort voor je hebt.
In het vervolg gaat het dus ook over mooie besluitvorming, politieke achtergronden, roddels, achterkamers en personen.