Nultolerantie

Brussel - Hoe gemakkelijk kom je in Brussel aan een kalasjnikov? De vraag dringt zich op nu het beruchte Russische machinegeweer steeds vaker opduikt. Een journaliste van de Waalse krant La Derniere Heure ging vorige week op onderzoek uit in Brussel. Ze vroeg rond in de traditionele probleemwijken ten westen van het centrum. Binnen zes uur had ze er een in handen. Tweeduizend euro. ‘Maar in Charleroi of in Luik zijn ze goedkoper’, vertelt een tussenpersoon. 'Daar zijn ze zeshonderd als je per dozijn koopt.’

Voor de politie is de maat vol. Twee agenten werden kort geleden geraakt door het oorlogswapen, dat kogelvrije vesten doorboort. Ze eisen meer middelen en een hardere aanpak van de criminaliteit in de stad. Die floreert in de wijken wier namen inmiddels synoniem zijn met onveiligheid. Drugs- en wapenhandelaars zouden werkloze jongeren ophitsen de straten onveilig te maken, om zo een de facto straffeloosheid te creëren. De rellen van eind vorig jaar zijn niet vergeten. Men sprak van Parijse toestanden. Eind vorige maand sloot een hogeschool er de deuren van haar dependance omdat studenten stelselmatig werden overvallen.

Er moet dus iets gebeuren, zo veel is duidelijk. Maar wat? Daarover verschillen de meningen, zoals wel vaker het geval in België. De Vlamingen pleiten eensgezind voor nultolerantie, alles bestraffen en snel. De Franstaligen nuanceren de boel. Burgemeester Freddy Thielemans (van de gemeente Brussel-Stad) noemde een van de schietincidenten een fait divers.

De Vlamingen willen ook een institutionele reorganisatie. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, een van de drie gewesten van België, bestaat uit negentien gemeenten, elk met een eigen burgemeester plus aanhang, die weer zijn gegroepeerd in zes politiezones. Die versplintering zou een grootstedelijke aanpak in de weg staan. Nonsens, zeggen de Franstaligen: het is juist goed om dicht bij de burger te staan. Wat we nodig hebben is meer geld en bevoegdheid.

Hiermee is de kwestie op het bekende terrein van wat hier communautarisme wordt genoemd, een bestuurlijke kwestie verheffen (of verlagen) tot een staatkundig en dus een Vlaams-Waals belangenconflict. De Vlamingen wijzen naar de Brusselse burgemeesters, allen Franstalig, die hun eilandje niet zouden willen afstaan. De Franstaligen roepen dat de Vlamingen de commotie opportunistisch misbruiken om hun greep op de stad te versterken.

Nultolerantie is sinds een week een feit in de wijk Kuregem van de Brusselse gemeente Anderlecht. De bedenkers zullen hun inspiratie wel ergens hebben opgedaan.