Ode aan den haag muziek

Als buitenstaander denk je bij Den Haag vooral aan Panorama Mesdag, Couperus en het Vredepaleis. In Vlucht over Den Haag, een multimediale voorstelling naar een idee van de Haagse dichter Cor Gout, nemen we een kijkje achter die façade. Gids in deze speurtocht is de vuurtorenwachter wiens functie spoedig zal worden opgeheven ten faveure van een elektrisch apparaat. Maar ‘zijn dromen zijn er voor ons allemaal’ en door zijn ogen kijken we naar het Den Haag van vroeger: de stilzwijgendheid van de pinda-Chinees op de hoek, de doodgravers die zich bij de wijnhandelaar een stuk in de kraag drinken, een pittoresk variété-orkestje, de Scheveningse vrouwen, oom Henk en tante Jo, de dansschool en niet te vergeten de Laan van Meerdervoort die ‘een kras over de stadskaart trekt’ en dorp van stad scheidt.

Op een simpele manier worden deze losse verhaaltjes en scènes aangekleed. Zoals gezegd is de vuurtorenwachter de verteller, die in de persoon van Eddie Kagie (overigens met zwaar Rotterdams accent), resideert in een vuurtoren die tussen het publiek staat opgesteld. Om deze verteller toch in het toneelbeeld te integreren is gebruikgemaakt van twee grote spiegels op het podium waarin Kagie wordt gereflecteerd. Dichter/zanger Cor Gout vertolkt de verhalen. Zijn tegenspeler is de danser Thom Stuart die met zijn soepele lichaam een mooi contrast vormt met de grote gestalte en stijve motoriek van Gout. Ten slotte zijn er nog de Tresspassers W, een viertal muzikanten die tegelijk als figuranten optreden. In hun zwarte jassen zijn zij de doodgravers die Kagie op de schouders nemen en hem plechtig ten grave dragen, in hun beige regenjassen vormen ze een armoedig straatorkestje, in hun showcolbertjes zijn ze het perfecte jazzcombo, en met z'n vieren op een rijtje zachtjes wiegend vormen ze het enig mogelijke decor voor de Scheveningse vrouwen ‘dansend in dracht’. Even wendbaar is hun muziek die varieert van gepassioneerde zigeunermuziek tot stevige rock. Video completeert het toneelbeeld. Zo zien we oom Henk en tante Jo de tango dansen in een oude zaal bij de dierentuin: 'Twee mensen die naar een toekomst lachen’, niet wetend dat ze enkele jaren later bij een vliegramp op Tenerife zullen verongelukken. Door drie megafoons wordt de ramp met veel suspense verslagen. Naar het einde toe neemt de video zelfs de handeling over. Alle spelers, op Kagie na, lopen de zaal uit. Vanaf dat moment worden ze gevolgd met de camera: de gang uit, de foyer door, de straat op, op weg naar ijssalon Fiorenzia. Schokkerige videobeelden tonen de stad heden ten dage. Ten slotte gaat Kagie ook voor het oog van een camera staan. We zien zijn gezicht geprojecteerd vol groezelige vlekken en vegen en langzaam verdwijnt het helemaal achter een vieze wasem. Dat beeld is symbolisch voor de voorstelling. Want evenzeer als Den Haag het onderwerp is, is het geheugen voorwerp van bespiegeling. Als het publiek aan het begin binnenkomt, cirkelt een zoeklicht door de donkere zaal. Het is de vuurtoren (van Scheveningen) die zijn lichtbundel rondwerpt en met die beweging het beeld versplintert. Het zijn 'krachten van vervorming’, die 'ook weten door te dringen tot de mens in zijn verwringing van herinnering en geest’. Vlucht over Den Haag is een onderhoudende voorstelling, waarin een reeks van origineel vormgegeven scènes aan elkaar wordt geregen. Een zwerftocht door het geheugen van Den Haag met op elke straathoek wel een ontroerend tafereeltje. Het enige wat maakt dat de voorstelling toch niet echt van de grond komt is het decor. De grote spiegels creëren een peilloos zwart gat. De spelers boksen uit alle macht tegen deze leegte op, maar de ambiance blijft kil en sfeerloos. Of is deze zwarte afgrond juist bedoeld als metafoor voor het geheugen? + Meer multimedia in Korzo: Ana Shahid/i Witness van Daniel Landau die muziek en beeld verzorgt. (19 en 20 maart). + Het Asko Ensemble is op zoek naar nieuwe wegen en vroeg de New Yorkse downtown-gitarist Fred Frith een compositie te maken. Vanuit de geïmproviseerde muziek werken o.a. esse van Ruller en Leo van Oostrom mee. Amsterdam, Paradiso (23/3), Maastricht, Theater a/h Vrijthof (25/3), Enschede, Muziekcentrum (27/3). Zelf geeft Frith op 24 maart een solo-optreden in Dodorama in Rotterdam.