Oekraïense bruggen staan op instorten

Kiev – Op 21 juli zakte niet ver van Ivano-Frankivsk in West-Oekraïne een brug door. Niemand kwam om, maar een dorp van negenhonderd inwoners raakte afgesloten van de buitenwereld. Op 26 juli was het weer raak, in dezelfde regio. Een politieauto raakte te water en de agenten moesten gered worden door een stel lokale boeren. Een dag eerder was ook al een stuk brug in het noorden van Kiev ingestort tijdens een zware regenbui.

Drie bruggen in vijf dagen – dat is zelfs voor Oekraïne veel. Maar er gaat geen week voorbij of ergens in het land begeeft een brug of viaduct het. En de frequentie neemt alleen maar toe. De meeste Oekraïense bruggen stammen nog uit de sovjettijd en de hoeveelheid constructies die hun uiterste houdbaarheidsdatum naderen is zo kolossaal dat er zelfs met massale investeringen niet tegen op te renoveren zou zijn. Volgens officiële cijfers staat één op de zes bruggen op instorten.

Aftakelende infrastructuur is een probleem in alle voormalige sovjetlanden − met uitzondering van de met EU-subsidies onderhouden Baltische Staten − maar Oekraïne spant de kroon. In de road quality rating van het World Economic Forum nam het land dit jaar onder 137 beoordeelde staten de 130ste plek in. Slechts twee plaatsen hoger dan Jemen. Geldgebrek kan dit maar gedeeltelijk verklaren; de ware oorzaak is corruptie en wanbeleid.

Neem bijvoorbeeld het Sjoeljavsky-viaduct in Kiev. In 2013 stelden inspecteurs vast dat het op instorten stond. Pas in 2015 begon men met de renovatie, die vervolgens zo lang duurde dat in 2017 alsnog een deel van het viaduct instortte. Het puin werd opgeruimd en de brug ging na een paar aanpassingen weer open. Pas deze zomer is de renovatie hervat.

Of neem de Centrale Brug in de Oost-Oekraïense stad Dnipro, een 1478 meter lange brug over de rivier Dnjepr. Bouwjaar 1966. Al anderhalf jaar werkt men aan een ‘kapitale renovatie’ die eind 2017 afgerond had moeten zijn. Deze zomer moest het project opnieuw worden aanbesteed, nadat de oorspronkelijke aannemer miljoenen dollars had laten verdwijnen. De verwachte opleveringsdatum is inmiddels opgeschoven naar eind 2019. Wat krijgen de inwoners van Dnipro daarvoor terug? Nieuw asfalt en lantarenpalen, een paar vervangen balken. Maar de betonnen pijlers, die na een halve eeuw zo langzamerhand beginnen te verkruimelen, worden niet aangepakt. Het is niet de vraag of, maar wanneer zich in Oekraïne een ramp van Genuese proporties zal voltrekken.