Om te huilen, de Italiaanse justitie

Rome - Een coup de théâtre afgelopen zondagavond. Toen ze was aangeland bij het woord ‘opofferingen’ schoot ze ineens vol, de nieuwe minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Elsa Fornero. Tot dan toe was de persconferentie naar verwachting verlopen: premier Mario Monti had zijn euromaatregelen droogjes toegelicht, geen verrassingen, iedereen gaat erop achteruit, zoals voorspeld.

Het punt dat het meeste pijn gaat doen, de pensioenen, mocht Elsa toelichten. Ze begon dapper - het is nu eenmaal niet anders mensen, Europa kijkt mee over onze schouder - maar bij de ‘opofferingen’ hield ze het niet droog. Tranen welden op, ze beet op haar knokkel, haar stem verdronk in snikken, en uiteindelijk zag Monti zich genoodzaakt om het van haar over te nemen.
Huilen om het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd getuigt van een groot inlevingsvermogen. Heel Italië huilt mee. Een verrassende vrouwelijke touch in een kurkdroge regering van ‘technici’ die een halve eeuw achterstallig financieel onderhoud van Italië moet repareren. Maar er zou nog een betere reden zijn om te huilen. Eigenlijk zou de minister van Justitie Paola Severino zich in tranen voor het volk moeten tonen. Haar besluit om een rechter van een zeer gevoelige zaak af te halen om hem tot ‘hoofd kabinet’ van haar ministerie te benoemen is een grof schandaal.
Lea Garofalo werd twee jaar geleden van de straat gesleurd in Milaan, in een busje geduwd, gemarteld, vermoord en vervolgens werd haar lichaam opgelost in zoutzuur. Een typische maffiamethode voor infami (verraders), want Lea Garofalo was de ex-vrouw van een ‘Ndrangheta-lid. Zij had besloten om samen te werken met justitie en met haar levensgevaarlijke inside-informatie had justitie goed haar voordeel gedaan. Ondanks het feit dat ze in theorie werd beschermd door de staat, werd ze onder de ogen van haar dochter Denise in een busje gesleurd. Het meisje had van haar traumatische ervaring getuigd in de rechtbank van Milaan, de schuldigen waren dankzij Denise aangewezen en gevonden, het was slechts nog een kwestie van de strafmaat bepalen. Maar daar was wel haast bij, want de termijn van voorarrest is bijna vervallen.
Nu dreigen de criminelen op vrije voet te komen omdat rechter Filippo Grisolia onmisbaar is als hoofd kabinet van het ministerie van Justitie. Noch hij, noch de nieuwe minister zag er een probleem in om hem van deze zaak te halen. Het hele proces moet worden overgedaan, Denise (19) zal opnieuw haar gruwelijke verhaal moeten vertellen, en dan nog is het zeer de vraag of het lukt binnen de termijnen. Als de moordenaars van Lea Garofalo vrij komen zijn ze voorgoed gevlogen, want dat kun je aan de pro’s van de Calabrese 'Ndrangheta wel overlaten.
Maar daar huilt niemand om. Behalve Denise, die ergens zit ondergedoken en in levensgevaar verkeert.