Omroepprinsjesdag

Een grauwe dinsdagmiddag. Op het Hilversumse Laapersveld, nabij het Veronica-bolwerk, trachten vele auto’s een parkeerplaats te vinden. De belangstellenden druppelen even later de Veronicakantine binnen. Veronicabestuurders schudden de hand van representanten van andere omroepen, in het Hilversumse taalgebruik concollega’s geheten. Er is champagne, met en zonder alcohol. Overal hangen posters van de jongejuffrouw die het komend jaar het Veronicagezicht zal zijn. Zij wordt geafficheerd als ‘Keihard de Lekkerste’.

Het is druk. Navenant keiharde beatmuziek maakt een gesprek nagenoeg onmogelijk. De pate en de tonijn liggen voor het grijpen, dozen spekkies en lollies circuleren. Te midden van het overwegend jonge volk zit voorzitter Joop van der Reijden. Grijs pak, blauw overhemd, rode stropdas. Hij vertelt, breed gebarend, over de vrijheidsstrijd van zijn idealistische omroep en de onrechtvaardigheden van Den Haag, de pers en de concurrentie, die het allemaal verkeerd plegen uit te leggen.
Genadeloos stampen de promo’s de trommelvliezen binnen. ‘Veronica, Keihard de Lekkerste! Hilversums jongste en lekkerste dochter! Sextember, gloeiendhete programma’s!’ Bijvoorbeeld programma’s over 'SM, met de geur van leer en zwepen, homoseks en een snelle wip in de oceaan’. Van der Reijden schatert. EO-voorzitter Arie van der Veer fronst de wenkbrauwen.
Al etend en drinkend wordt er wat nagebabbeld. Bij het vertrek krijgt iedereen een cadeautje mee: een Veronicadoosje met helrode ballen snoep, een verzilverd scheermesje en een vuurrode lippenstift. EO-directeur Ad de Boer snelt de deur uit. Voelt hij zich, met Tros en Veronica participerend op Nederland 2, inderdaad een heilsoldaat tussen de lichtekooien? 'Niet permanent, hoor! Het valt wel mee!’
Netpartner EO serveerde vele jaren bij de najaarspresentatie koffie met koek. Nu is er een buffet, bestaande uit uienstokbrood, pate en een schotel zeevis. De meeste gasten betrachten, alvorens toe te tasten, wat onwennig het schriftuurlijk voorgeschreven ogenblik van stilte. Er is een wat vage slogan ('Bij de EO krijg je het voor je kiezen’) en een krachtige openingszin ('Het gaat goed met de EO!’) van voorzitter Van der Veer. Het programmatische aanbod is, werd gemeld, rijker dan ooit, maar Het kleine huis op de prairie zal worden stopgezet. Helaas. Wij troosten ons met een klokje, voorzien van het EO-logo.
En wat heeft op zijn beurt de Tros te bieden? Het blijkt een vis-en-patelunch, koffie, koek, drank, een promo-tv-uitzending en de memoires van ex-directeur Joop Landre. 'Gezellig!’ - het woord is niet van de lucht. Voorzitter Karel van Dodewaard: 'Wij Hollanders hebben allemaal die typische eigenaardigheden die ons tot Hollanders maken. En dat typisch Hollandse gevoel is het Tros-gevoel.’
Ook bij de Vara is het uitgesproken knus. Het team van Spijkers met koppen ondervraagt quasi-kritisch directeur Vera Keur en voorzitter Marcel van Dam. Paul Witteman leunt nonchalant in een zwart poloshirt tegen het raam. Sonja laat zich de kaaskoekjes uitstekend smaken. De sfeer wordt zowaar jolig als Jeroen van Merwijk zijn lied 'Het leven is kut’ presenteert. Ellen Pieters’ persiflage van Hedy d'Ancona neemt het maatschappijkritische gehalte van de rode omroep op de hak en het wordt waarachtig even subliem als Erik van Muiswinkel CD-leider Hans Janmaat parodieert: 'Landgenoten! Ik ben volstrekt ten onrechte gepasseerd bij de formatie van het paarse kabinet; dat had best een bruin tintje kunnen gebruiken.’ In dit geval was het najaarscadeau een register op de Verzamelde Werken van Kuifje.
De tweedeling in omroepland is een feit. Want Avro, KRO en NCRV hadden potverdorie geen najaarscadeau. Waar moet het heen met Hilversum? En de immer dwarse VPRO? Geen cadeau en geen winterpersconferentie. De dames en heren zouden 'gaan eten met een aantal bevriende mediajournalisten’. Exclusief.
De meeste omroepjournalisten hadden echter al gegeten en gedronken.