Onafhankelijkheid en onrechtvaardigheid

Tel Aviv - Hoe zit dat nu eigenlijk met die rechtvaardigheid in Israël? De tenten zijn afgebroken en de studenten weer naar huis. Weinig herinnert aan de demonstratie deze zomer toen een half miljoen mensen de straat op gingen om te protesteren tegen het gebrek aan betaalbare huizen en een asociaal beleid dat rijken bevoordeelt.

Verrassing: twintig grotendeels Palestijnse sociale organisaties hebben de afgelopen week hun steun betuigd aan de Israëlische protestbeweging. ‘Als wij, burgers, samen strijden voor sociale rechtvaardigheid in ons gebied kunnen we allemaal winnen’, zegt Chaled Mansoer van de Palestinian People’s Party. 'De Israëliërs betalen een vermogen aan het in stand houden van de bezetting en de nederzettingen. De Palestijnen willen onafhankelijkheid.’ Een win-win-situatie. Geld voor de nederzettingen zou in sociale woningbouw gestoken kunnen worden. Een nieuwe kans voor samenwerking, of een handige truc van Palestijns en Israëlisch links om de bezetting op de agenda van de protestbeweging te zetten? Maar de organisatoren van de protestbeweging mijden het onderwerp als de pest. 'We zijn bang dat het protest dan in de sfeer van de politiek wordt getrokken en de hele beweging instort’, reageert Boaz Gaon, een van de activisten van het eerste uur.
Hoe kun je strijden voor rechtvaardigheid als joodse burgers wettelijk worden bevoorrecht boven andere groeperingen en de inwoners van de Palestijnse gebieden al veertig jaar in sociale onrechtvaardigheid leven? En waarom is de bezetting politiek en de stelselmatige bevoorrechting van de rijken niet?
Uit verhitte discussies met Israëlische vrienden en collega’s blijkt dat het probleem structureler is dan men zou vermoeden. Sociale onrechtvaardigheid in Israël en onafhankelijkheid van de Palestijnse gebieden zijn voor Israëliërs twee totaal verschillende, onverenigbare concepten. Appels en peren. Interne ongelijkheid aan de ene kant, veiligheidsbeleid en staatsaangelegenheid aan de andere.
Misschien formuleert Danny, een van de laatste tentbewoners op Rothschild boulevard, die gedachte het zuiverst: 'Ik wil een dak boven mijn hoofd. Dat gaat dus over onze economie. De onafhankelijkheid van Palestina is anders. Dat is veiligheid en politiek. Daar ga ik dus niet over.’