Onoirbaar

Wat gebeurt er allemaal in Engeland? De ene na de andere gezagsdrager moet aftreden of begaat een ongeluk. Is dat erg? Ik denk dat het het gezag en aanzien van politici geen goed doet. Maar hoe komt het?

Door een grote mate van schijnheiligheid en dat is het nare. Het prediken van ‘back to basics’, van hoeksteen en 'gezond’ seksueel gedrag, van eerlijke relaties vol keurigheid en onvertogenheid, van een moraal die niet op de realiteit is gestoeld, breekt Major en zijn Tories op.
Of het nu gaat om verhoudingen met jonge dingen, het in bed liggen met een seksegenoot in Frankrijk, buitenechtelijke kinderen, of verstikkingsdood in nylonkousen met een zak over je hoofd, het zijn bekende verschijnselen. Maar Engeland heeft een schandaalpers die wij nog niet kennen en een zogenaamd ethisch vertolker als Major die in zijn eigen kuil valt.
Kan dat hier ook?
Ik denk dat wij niet zo geinteresseerd zijn in het prive-gedrag van onze politici. Wij lachen besmuikt achter onze hand, roddelen een beetje, vragen om nadere informatie, en pakken de vis in de krant van gisteren. Dat is al een groot verschil.
Maar kan het ons werkelijk schelen als blijkt dat een minister een buitenechtelijke relatie heeft?
Nee, alleen zou het me bij een heel enkele uitzondering verbazen, bij het merendeel niet.
Nemen we aanstoot aan een buitenechtelijk kind?
Nee.
Ergeren we ons aan de gedachte van een manlijke minister in panty’s?
Nee, hoewel ik bij de gedachte aan sommige heren in netkousen wel moet giechelen.
Waar ik me vreselijk aan zou ergeren is als blijkt dat een van onze hoeksteen-predikende ministers zelf dingen zou doen die hij afkeurt. Stiekem en schijnheilig, dat vind ik onoirbaar. Wanneer komt het uit?