Onsportief gedrag

Nu Ajax in tegenstelling tot PSV, Feyenoord en Willem II zijn eerste Europa Cup-wedstrijden met grote overmacht heeft gewonnen, wil ik het hebben over een merkwaardige discrepantie tussen twee bij uitstek individuele sportdisciplines.

Zo leeft de wielersport bij de gratie van ploegentactiek. En van combines. Het uitrafelen van combines maakt het verslaan van wielerwedstrijden vaak zo leuk. Hoewel het strijdig is met het principe van sport, is de ploegentactiek net zo aanvaard als een zwart betaalde werkster. Het peloton bestaat voor het grootste deel uit knechten die de sprint aantrekken voor hun kopman. Vlak voor de finish houden die knechten - want zo heten ze, om de hiërarchie in het peloton aan te geven - hun benen stil en laten ze hun kopman voorgaan. Iedereen vindt dat normaal. En sportief.
Voor de start van het wereldkampioenschap, komende zondag in Italië, zijn er op zijn hoogst drie Nederlanders die kunnen, nee, die mogen winnen. De overigen rijden om niet te winnen. Is allemaal van tevoren afgesproken. Iedereen weet er van, elke official accepteert de gemaakte deals.
Geheel overeenkomstig de wetten van het wielrennen liet de Keniaan Kosgessi enige tijd geleden zijn landgenoot Barmassi de 3000 meter steeple-chase winnen bij het Golden-Leaguegala in Zürich. Daardoor behield Barmassi de kans op het winnen van zijn deel van de jackpot van een miljoen gulden, die wordt toegekend aan de atleet die op zijn onderdeel alle Golden-Leaguegala’s heeft gewonnen. Maar de ‘combine’ kwam uit, mede omdat Barmassi na afloop geen geheim maakte van de afspraak voor één keer.
Hoe reageerde de Internationale Atletiek Unie? Die sloot de letterlijk arme Keniaan uit voor de jackpot wegens onsportief gedrag. Daarmee straften deze bobo’s niet alleen Brmassi, maar ook tientallen familieleden in Kenia die zeker niet van rijkdom overlopen en, las ik in de column van Ellen van Langen in de Telegraaf, traditioneel meedelen als een familielid wordt overvallen door plotselinge rijkdom. Ook landgenoot Kosgessi werd gestraft. Hij zou ongetwijfeld een percentage hebben ontvangen voor bewezen diensten, zoals een wereldkampioen wielrennen altijd al het prijzengeld verdeelt onder de ploeggenoten die voor hem hebben gewerkt. Als dank voor sportief gedrag, dat op de atletiekbaan onsportief heet.