Ontwikkeling

Er is iets akeligs in mijn leven aan de hand. Ik slaap slecht. Of slecht? Ik slaap eigenlijk wel goed, maar steeds een paar uurtjes. Dan weer klaarwakker. Ik sta dan op en zet een kopje koffie.

Stom, zult u zeggen. Ten eerste moet je blijven liggen en proberen weer in slaap te vallen. En als je al opstaat moet je geen koffie drinken, want daar word je wakker van. Ik kan het niet helpen en ook niet beheersen: ik moet op en ik zal koffie.
Daardoor heb ik toevallig wel het Engelse drama vanaf het eerste begin meegemaakt. In tegenstelling tot andere nachten ben ik toen opgebleven. Dat was echte televisie.
Overdag vallen m'n ogen daardoor wel eens een minuutje dicht, maar alleen als ik alleen thuis ben, dus ik ben de enige die dat weet. De avonden dat ik laat naar bed ga, is het niet minder, behalve dan dat de eerste keer dat ik wakker word, vanzelfsprekend ook later is omdat ik daarvoor dan nog wakker ben.
Het heeft een lekkere kant, afgezien van die heerlijke koffie, want ik ruim intussen de post op, waardoor mijn huis behoorlijk netjes blijft. En ik lees, ik lees, ik lees.
Het is een ontwikkeling die ik niet echt naar vind, het maakt alleen uit logeren gaan moeizaam, maar daar hield ik toch al niet van. Ik ben een erge voorstander van m'n eigen bed. Nou ja, als ik in Frankrijk ben, dan moet ik wel, maar in Nederland mag ik naar huis.
Om ’s nachts aan tafel te zitten met koffie en een sigaret.