Popmuziek

Onversneden links

POPMUZIEK Against Me!

Die vakantie in Europa, met zijn beste vrienden, die herinnert Against Me!-zanger Thomas Gable zich nog levendig. Het was de beste vakantie die hij ooit heeft gehad. Iedereen sprak gewoon Engels. En waar hij ook kwam, Coca-Cola was hem voor geweest.

En dan knijpt hij weer, met een stem vol sarcastisch venijn: ‘Americans abroad! Americans abroad! I hope I’m not like them. But I’m not so sure.’

Against Me! uit Gainesville – door het Britse blad Spin uitgeroepen tot een van de 25 beste livebands ter wereld – is net zo onversneden links als veel andere punkbands, maar de band bedient zich niet van flyertaal, noch van een uitgetekend muzikaal idioom. De band leent net zo veel van de Sex Pistols als van Billy Bragg. Op het meest recente album New Wave werkte Against Me! samen met producer Butch Vig – die werkte met onder meer Nirvana en de Smashing Pumpkins, maar die ook de man was achter de aanvankelijke hitmachine (en later de hitmachine zonder hits) Garbage. De combinatie levert het gehoopte resultaat op: toegankelijke grilligheid, onmiskenbaar gepolijster dan het oudere werk, maar nog steeds vol onstuimig verzetsvuur en wrevel.

Niet alleen politieke, ook liefdeswrevel: het als een klassiek liefdesduet opgebouwd Borne on the FM Waves of the Heart gaat niet zozeer over de verleidingen, maar over het onvermogen ermee om te gaan: ‘Too much momentum/ This room feels like it’s going to explode.’

Daarin zit de kracht van tekstschrijver Gable: de frictie. In Up the Cuts zapt hij ’s nachts langs de muziekkanalen. Allicht bevalt hem niet wat hij ziet. Maar het wordt geen bittere aanklacht, slechts een uiting van vertwijfeling.

Heeft hij dit nummer niet eerder gehoord? ‘Did this already happen?’

Gebruiken nu echt alle bands dezelfde camera- en edittechnieken voor hun clips? Drinken alle smaakmakers uit hetzelfde glas? En daar loeit hij weer: ‘Is there anyone thinking what I am? Are you restless like me?’ En nee, het antwoord ligt ook niet besloten in oude vormen en gedachten: ‘All the punks still singing the same song.’ Het zit hem hoog, want in Piss and Vinegar richt hij zich rechtstreeks tot de mainstreambands met groot commercieel succes. Niet vanwege dat succes, maar vanwege hun opvattingen en meningen waar niemand aanstoot aan kan nemen. Bepaald aanmatigend, maar met zijn zelfspot (‘I would be lying to you if I did not say something/ That would make me feel like a politician’) veegt hij dat bezwaar zelf onderuit, om vervolgens vilein op te merken: ‘I don’t think you’re bad people/ I just think that your aesthetic is horrible.’

Het beste nummer van het album, sterker, misschien wel het beste nummer van Against Me! ooit, is het opruiende White People for Peace. Hier praat Gable opeens wel degelijk in de bekende grote schema’s, heten politici bureaucraten en vertegenwoordigen demonstranten ‘het volk’. Maar het is dan ook een ode aan het protestnummer en er (daarmee) tegelijk zelf een. En zo is Gable uiteindelijk misschien toch wel gewoon een dogmatische punker, maar dan wel een met voldoende retorisch talent om dat te verhullen.

Against Me! New Wave, Universal

Against Me! speelt op 4 oktober in Tivoli De Helling in Utrecht