Ook de Argentijnen moeten aan de pin

Buenos Aires – Om belastingontduiking tegen te gaan en klanten meer betaalgemak te bieden, moeten Argentijnse winkeliers en zzp’ers voortaan pinbetalingen accepteren. Maar willen de Argentijnen wel aan de pas?

Econoom Ariel Setton bestudeert het betalingsgedrag van zijn landgenoten en merkt dat de consumenten vooral voor cash kiezen. ‘Ongeveer veertig procent van de economie draait op zwart geld. Die mensen vermijden betalingen met pinpas en creditcard, want dan gaan de alarmbellen rinkelen bij de belastingdienst.’ Zelfs veel brave burgers gebruiken hun pinpas alleen op de dag dat ze hun salaris ontvangen. Ze trekken dan in één keer de pinautomaat leeg, want je kunt lang niet overal met je pas betalen.

Bij barista Florencia Migliorisi kun je een kopje koffie wel pinnen, maar ook zij merkt dat veel collega’s geen betaalkaarten accepteren. ‘Er heerst totale straffeloosheid. Door alleen contanten te accepteren, besparen ze transactiekosten en betalen ze minder omzetbelasting.’ De barista verbaast zich over de makke houding van veel gasten. ‘Ik snap niet dat klanten zich door de ober naar de pinautomaat laten sturen.’

Setton begrijpt wel dat veel consumenten hun rechten niet opeisen. ‘Vroeger kreeg je vijf procent btw terug als je met je pinpas betaalde, maar die regeling is afgeschaft. Blijkbaar waren de misgelopen belastinginkomsten belangrijker dan het stimuleren van de pinbetalingen.’ Ook heeft hij kritiek op de hoge transactiekosten voor kleine ondernemers. ‘Zij kunnen daardoor niet concurreren met het grootbedrijf.’

Taxichauffeur Ruben Abeijón is zo’n kleine ondernemer. Wie in zijn wagen stapt, kan het ritje met de pinpas betalen. ‘Ik hoef nu niet meer met grote sommen geld over straat, dus ik voel me veiliger.’ Aan die veiligheid hangt echter een prijskaartje: ‘Als ik de huur van mijn pinsysteem en de commissies bij elkaar optel, moet ik de klant tien procent extra rekenen.’ Dat laatste is verboden, maar de meeste klanten accepteren dat Abeijón die kosten deels doorrekent. ‘Het is een pervers systeem waarin mijn passagiers en ik voor de kosten opdraaien.’

Het pinnen is ook allesbehalve klantvriendelijk. Zelfs voor kleine bedragen moet je een ID-bewijs laten zien, je handtekening, burgerservicenummer en soms zelfs een telefoonnummer op de bon zetten. ‘En dan moet je ook nog eens meer dan een halve minuut wachten tot de betaling is goedgekeurd’, voegt econoom Setton toe. ‘Het is dus logisch dat Argentijnen voor het gemak van cash kiezen.’