POPMUZIEK

Ook Kurt haatte Amsterdam

Hole

Op de 3voor12-site van de VPRO is het nog te vinden: de integrale opname van het laatste concert van Hole in Nederland, in hetzelfde Paradiso waar de groep volgens een plotselinge aankondiging over een paar weken opnieuw optreedt. De opname duurt een dik half uur. Daarvan bestaat tweederde uit een concert, dat begint met Love die zich op sarcastische toon excuseert voor het feit dat ze veel te laat is en met haar mededeling dat iedereen in de zaal die een shirt van Pearl Jam draagt mag vertrekken. Het derde deel van de opname bestaat uit het geluid van een onrustig publiek, dat verbijsterd toekijkt hoe Love naar het balkon klimt om daar een meisje te belagen - volgens de overlevering heette ze Femke - dat wijn naar Love zou hebben gegooid, ook de officiële reden dat ze het concert voortijdig staakte.
Je zou het bijna vergeten, maar Hole had toen een van de beste albums van het grungedecennium uit, Live through This. Een paar jaar later volgde nog een album, het gladdere maar niettemin sterke Celebrity Skin, maar daarna was het over. Love maakte nog een wisselvallige en danig geflopte soloplaat, maar kwam de laatste jaren alleen nog in het nieuws door privé-sores rond drugsgebruik en voogdijkwesties.
Haar overtuigende rol in The People vs. Larry Flynt ten spijt kwam ook een filmcarrière nooit van de grond. Wrang genoeg was ze wel een ongewild onderwerp van een film: Kurt & Courtney, een onbedoeld hilarische parade van verschoppelingen die Love ervan betichten haar man Kurt Cobain te hebben vermoord. Het leidde in Nederland zelfs tot een demonstratie van Nirvana-fans tegen Courtney Love.
Love bleef door dit alles een soort voorloper van Amy Winehouse: wereldberoemd, maar om de verkeerde redenen bij de verkeerde mensen, en even verslaafd aan als gebukt onder haar roem. De tragiek is, net als bij Winehouse, de verwording van het evidente talent. Zelfs in die opname van dat korte concert in Paradiso schemert het door. Ze zingt lamlenderig, knauwt de woorden en sneert de zinnen, maar desondanks (of misschien zelfs: daardoor) valt op dat er weinig vrouwen in de rock bestaan die zo overtuigend met zoveel randjes zingen. Alleen Lucinda Williams kan dat ook. En nu komt ze dus terug. Met voorlopig slechts drie optredens: New York, Milaan en Amsterdam. Met haar band, al is het niet helemaal duidelijk wie daar in zitten. De originele gitarist Eric Erlandson in ieder geval niet, die liet in een interview weten dat Love de bandnaam zonder hem helemaal niet mag gebruiken. Daarop twitterde Love dat hij gek geworden is en Hole haar band is. Paradiso kondigde trots aan dat bassiste Melisse auf der Maur, die na Hole een redelijke succesvol soloalbum uitbracht, ook in de herenigde band zou zitten, waarna Auf der Mauer op haar Facebook schreef dat dit nieuws voor haar was. Daarop werd de tekst op de Paradiso-site aangepast.
In 1995 kwam Love na de balkonscène nog even terug op het podium om alle beroemde mannen op te noemen met wie ze had geneukt. Daar was Femke, die ‘little miss Dutch bitch’, vast jaloers op. Ze sloot af met een mededeling voor de stad waar ze nu na vijftien jaar terugkeert: 'Kurt hated this fucking town, I hate this town.’

Hole, 21 februari in Paradiso, Amsterdam