Oorblog

Rabat - Ook de Marokkanen bloggen graag, al is dat hier niet zonder risico. Met vier veroordeelde en gevangen gezette bloggers bezet Marokko een negende plaats op de toptien van minst blogvriendelijke landen op de site Threatened Voices. De lijst wordt aangevoerd door China, en Egypte is een goede tweede.
Een van de Marokkaanse bloggers is student Fouad Mourtada, die zo vermetel was om in 2008 een fake Facebook-pagina te creëren van Moulay Rachid - de broer van de koning - en die grappenmakerij met drie jaar gevangenisstraf moest bekopen. De schrik goed te pakken kwam hij echter binnen een maand al weer vrij door een koninklijke gratie.
Zo ging het ook met freelance journalist annex blogger Mohammed Erraji, die op de informatiesite Hespress meende ongestraft kritiek uit te kunnen oefenen op M6. Hij vond dat de koning - ik parafraseer nu - door een politiek van gunsten bedelaars van de Marokkanen maakte. Ook Erraji heeft het klamme zweet in de handen gestaan: de twee jaar gevangenisstraf die aanvankelijk werden geëist, werden pas tien dagen later in hoger beroep omgezet in vrijspraak, wegens ‘vormfouten’.
Nummer drie is journalist Hassan Barhoun, die op zijn blog van leer trok tegen een in zijn ogen corrupte rechter te Tetouan, en dat in de zomer van 2009 moest bekopen met zes maanden gevangenisstraf wegens smaad, een uitspraak die in hoger beroep nog wat scherper werd aangezet: tien maanden. Barhoun mocht na drie maanden echter weer gaan, nadat Reporters sans Frontières zich met de zaak had bemoeid.
De enige die nu nog gevangen zit is afgestudeerd student Bachir Hazzam, half december veroordeeld tot vier maanden cel wegens het openbaar maken op zijn blog van de onlusten in het kleine zuidelijke dorp Taghjijt. Studenten daar, die studeren in Agadir, nog best een end weg, eisten een reiskostenvergoeding van de lokale caïd - een term gebruikt voor maffiabazen en bepaalde Marokkaanse notabelen - en ze wilden ook graag een bibliotheek. In plaats van deze redelijke eisen in te willigen liet de caïd de demonstrerende studenten met harde hand van zijn stoep verjagen, waarop onlusten in het gehucht uitbraken die dagenlang aanhielden, waarna ze keihard werden onderdrukt. Er zou door de ordediensten zelfs gemarteld zijn in Taghjijt.
Aanvankelijk werd de 27-jarige Hazzam ten laste gelegd 'verspreiding van valse informatie die schade toebrengt aan het imago van het koninkrijk betreffende de mensenrechten’. Men moet de ironie daarvan echter hebben beseft - het koninkrijk heeft Hazzam daar geenszins voor nodig - waarop de blogger maar beschuldigd werd van 'belediging van een ambtenaar in functie’, 'vernieling’ en 'aanzetten tot raciale haat’, dit laatste vermoedelijk omdat Hazzam deel uitmaakt van een Berberbeweging.
Naast Hazzam is ook veroordeeld de eigenaar van het plaatselijke internetcafé, waarvan de blogger gebruik maakte. Die kreeg zelfs een jaar. Al zijn computers werden ook maar direct in beslag genomen. Volgens de voorzitter van de Marokkaanse bloggersvereniging Saïd Benjebli heeft de staat 'het er moeilijk mee zoiets onbekends als internet te accepteren, een medium dat moeilijker te controleren valt dan de klassieke media’. Immers, zelfs misstanden in de meest afgelegen gebieden zoals Taghjijt, waar voorheen geen haan naar kraaide, gaan in een mum van tijd de wereld over.