Oostenrijkse schoolstrijd

Wenen – ‘Oostenrijk is mooi, maar mijn ouders moeten erg wennen aan de schooltijden.’ Het is een kort berichtje van de achtjarige Isabel op Facebook, maar het wordt ijverig verspreid via sociale media. Het meisje, dat afgelopen zomer van Nederland naar Oostenrijk verhuisde, is niet de enige die zich verbaast over de schooltijden.

Voor leerlingen van de basisschool en sommige vormen van het middelbaar onderwijs begint de lesdag ruim voor acht uur in de ochtend. ’s Middags zijn ze vrij van school – maar krijgen wel al op jonge leeftijd huiswerk, dat ze vaak samen met de ouders maken.

De socialistische partij zijn deze lestijden al lang een doorn in het oog, omdat het ouders moeilijk wordt gemaakt om beiden te werken. In de praktijk betekent het dat vrouwen thuis blijven. Voor de conservatieve en katholieke partij hoeft er niets veranderd te worden; zij zien het gezin als hoeksteen en keren zich tegen de grootschalige invoering van voltijdsscholen. Deze partij vindt dat de huidige regelgeving genoeg keuzevrijheid biedt. Het is namelijk niet verboden kinderen de hele dag op school te houden. Hiervoor bestaat de ‘verschränkte Schule’. Het is echter erg ingewikkeld om als school over te stappen op voltijds onderwijs: dat kan alleen als minstens twee derde van de ouders ermee instemt én twee derde van de leraren. En: de lestijden gelden dan voor de hele school, dus niet voor een aantal speciaal samengestelde klassen. De extra tijd wordt bij een verschränkte Schule gebruikt voor huiswerk, hobby’s en vrijetijds­besteding.

Dit schooljaar volgt slechts vijf procent van de kinderen tussen de zes en veertien jaar voltijds onderwijs. De socialistische partij wil dit laten stijgen tot dertig procent en maakte het ­onderwerp tot een item in de verkiezings­campagne. De partij wil onder meer dat het alleen de ouders moeten zijn die over de les­tijden beslissen.

De burgerlijke partij reageerde direct en spreekt van ‘communisme’ en ‘het tot een geluk dwingen van ouders en kinderen dat ze helemaal niet wensen’. Ook vertegenwoordigers van leraren uiten zich negatief. Enige nuance is te horen bij de scholieren zelf. ‘De beslissing over de lestijden moet op elke school op vrijwillige basis genomen worden, waarbij de stem van de scholieren mee moet wegen.’