Op de heuvel

Kwaliteit en Diepgang stonden op een hoge heuvel. Diepgang keek door een verrekijker.
‘Ze zoeken ons volstrekt in de verkeerde richting’, zei hij. ‘Maar ze zoeken ons’, zei Kwaliteit. ‘Ja, tevergeefs.’ De vrienden gingen op de heuvel zitten en genoten van de zon.

Medium opheffer 19 11  recensenten

‘Duurt het nog lang voor ze ons hier vinden?’ vroeg Kwaliteit.
Diepgang haalde zijn schouders op.
Even later kwamen de eerste lieden op de heuveltop aan. Het waren recensenten en juryleden. De recensenten en de juryleden groetten Diepgang en Kwaliteit recht hartelijk. Toen vroeg een recensent: 'Hebben jullie hier Diepgang en Kwaliteit gezien?’
Diepgang en Kwaliteit schudden hun hoofd. 'Hoe zien zij eruit?’ vroeg Diepgang.
'Nou… tja… Ze lijken op elkaar, maar ook weer niet… Diepgang… ja, hoe zal ik het zeggen, een beetje filosofie, en…’
'Moderne filosofie’, viel een recensent in, 'en verwijzingen naar mythes, en…’
'Krachtige metaforen… in een modern verhaal’, zei een jurylid, 'dus een veelzeggend verhaal uit de krant.’
Kwaliteit en Diepgang knikten.
'Bijvoorbeeld, iets uit de krant, een Slag om de Blauwbrug, een Duitser die een mens eet, een crisiseconoom die aan literatuur doet, een multicultureel Zuid-Afrikaanse dans met grote gevoeligheid neergezet, een dode echtgenoot, of twee dode echtgenoten, of een vrouw met kanker’, zei een jurylid.
'Ach zo’, zeiden Diepgang en Kwaliteit.
'Waren zij hier?’ De recensenten en de juryleden keken enigszins wanhopig. Diepgang en Kwaliteit schudden hun hoofd. 'Nee…’ zei Kwaliteit, 'eerlijk gezegd zoeken wij ze ook.’
Iedereen was nu even stil.
'Bestaan ze eigenlijk wel, vraag ik me wel eens af’, vroeg Diepgang zich af.
'Zeker, zeker weten, zeker!’ zeiden de recensenten en de juryleden. 'Het is ook een eis hè. Als je iets schrijft, moet het Diepgang en Kwaliteit bezitten. En wij weten dus waaruit ze bestaan, maar we weten niet hoe ze eruitzien. Dat maakt het ook zo moeilijk.’
'Waarom willen jullie ze hebben?’ vroeg Kwaliteit.
'Zoals ik al zei: het moet. Kijk maar, hier is een recensie. Ik lees even voor: “Hoewel het boek goed geschreven is, mist het diepgang. Dat was de kwaliteit van het verhaal ten goede gekomen.” Aldus de Belangrijkste Krant. Een goede eis, kwaliteit en diepgang. Het moet ook altijd in een juryrapport.’
Opeens zei Diepgang: 'Stel dat een boek gewoon maar mooi geschreven is. Dat het niet gaat over Oedipus, of over het zoeken naar een Identiteit, of over dat de Waarheid eigenlijk niet bestaat, of over het Kwaad, is een boek dan per definitie slecht?’
De recensenten en de juryleden knikten als muisjes die ergens ver weg een stukje kaas roken. 'Waarom zoeken jullie eigenlijk Diepgang en Kwaliteit?’ vroeg een jurylid.
'Wij hebben een ander probleem dan jullie’, zei Kwaliteit.
'Wat is jullie probleem dan?’ vroegen de recensenten.
'Wij denken dat het schimmen zijn’, zei Diepgang. 'Wij denken dat niemand weet waaruit ze bestaan’, zei Kwaliteit. 'Wij denken dat ze zomaar ontstaan’, zei Diepgang. 'En dat ze zomaar wegblijven’, zei Kwaliteit. 'Wij denken eigenlijk dat het geen zin heeft ze te zoeken.’
'Maar… waarom zoeken jullie ze dan?’ vroegen de recensenten.
'Voor de gezelligheid’, zei Diepgang.
'Ze hebben namelijk geen enkele pretentie. Ze willen eigenlijk niets. Ze lachen eigenlijk om alles wat jullie zeggen. Ze zijn er altijd maar even’, zei Kwaliteit.
'Hoe kan dat nou, zijn het dan wel Kwaliteit en Diepgang?’
'Zeker’, zei Diepgang, 'het zijn de echte Kwaliteit en Diepgang. Ze praten nooit over zichzelf. Ze zijn er gewoon.’
'Als schimmen?’ vroegen de juryleden.
'Als schimmen.’
'We geloven jullie niet’, zeiden de recensenten en de juryleden, en ze trokken verder.Kwaliteit en Diepgang lachten zich een kriek.