Opleiding

Tijdens mijn vakantie ontmoette ik een zevenjarig meisje dat de teksten van haar favoriete popzanger nazong, in het Engels. Zij gaat over een week weer naar school. Gewoon naar de volgende klas. Pardon, groep. Wat is dat voor iets belachelijks? Dit meisje zingt Engels, kan dus ook Engels spreken en lezen, zij kon immers al spreken en lezen in haar moedertaal, dus kan zij dat nu ook in het Engels. Zij zingt immers in het Engels! Dit meisje kan direct naar de middelbare school. Wat moet zij verder doen op de basisschool? Zich vervelen? Gedemotiveerd raken? Dat is zij waarschijnlijk al, zij zingt immers in het Engels.

Mijn inschatting is dat dit bijzondere meisje wellicht na twee jaar het middelbaar onderwijs, vwo vanzelfsprekend, zij zingt immers Engels, kan afronden. Zij heeft dan vast iets geleerd op andere terreinen. Het verdient aanbeveling de ouders een beurs te geven om dit meisje mee te nemen naar nog een buitenland (ik ontmoette haar in een buitenland), dan kent zij drie landen en hun gewoonten, culturen en mores, zodat zij kan vergelijken en relativeren: dan kent zij dus de wereld.
Zij kan daarna naar de universiteit. Aangezien zij nu Engels zingt, neem ik aan dat haar belangstelling technisch-sociaal gericht zal zijn. Zij wil dus dokter worden. Als zij op haar negende of tiende jaar aan die studie begint, is zij dus op haar twaalfde of dertiende arts. Zij kan dan wat inkomsten betreft iets lager beginnen dan een hoofdcommissaris, hetgeen het aantal bezoeken van de patienten voor eigen risico kan verhogen.
Begrijpt u eigenlijk nog waarom het basisonderwijs en het vervolgonderwijs nog zo idioot lang duren? De moderne technieken kunnen het leren versnellen, toch? Acht jaar bij elkaar lijkt me meer dan genoeg. De toegang tot het hoger onderwijs op je dertiende of veertiende en tegen de tijd dat je stemrecht krijgt: afgestudeerd en gepromoveerd.
Belachelijk die schooltijd. Ze weten niet hoe ze moeten bezuinigen in het onderwijs, nou, ik wel.