Opluchting

Wat een opluchting. En de opluchting komt voor de zoveelste keer uit België.

Dimitri Verhulst heet hij, en ik wil hem voordragen voor het nieuwe-heldendom. Zijn debuut, De kamer hiernaast, een verhalenbundel, heb ik, schrik niet, met pleizier gelezen. Jawel. Ik schrok me een hoedje. Met pleizier een boek lezen, gaat het wel goed, jongen? Ja, het gaat goed. De zon schijnt en er is geen reden om met rotweer en harde wind te gaan fietsen met mijn kind. En ze heet ook geen Jimmy. Dimitri Verhulst. Weet je wat-ie doet? Hij is redacteur van een tijdschrift. Dat doet niemand meer tegenwoordig. Want dat betekent dat hij werkt voor anderen. Voor andere jongens en meisjes die schrijver willen worden. Nou ja. Die is gek. Dat doe je toch niet? Dimitri Verhulst doet dat wel. Hij zorgt ervoor dat andere mensen beter gaan schrijven, want dat doet een redacteur. Hij publiceert ze, in het tijdschrift Underground. Dat kan alleen maar ten koste van zijn eigen werk gaan, want hij steekt er tijd in die schrijvers tegenwoordig alleen maar in zichzelf steken. Ja. Het is goed. Echt goed. Je kunt er op dansen, zo ritmisch. En nergens gezever. Hoe het begint, bijvoorbeeld. Hoe het eerste verhaal in De kamer hiernaast begint, het verhaal ‘Schildersverdriet’: 'Zeven. Ik was zeven en woonde met mijn ouders te Reetveerdegem, een dorp dat werd vergeten door de grote cartografen, en da’s maar goed ook. Reetveerdegem: een onooglijke negorij van duivensport en motregen. Zeven. Ik was zeven daar diep in Reetveerdegem en mijn vader zei dat voor mij het leven in feite nog moest beginnen. Wanneer dan wel? De dag dat ik hem en mijn bloedhete griet soldatenbrieven schreef? Zou mijn leven pas beginnen als ik net als hij postbode was en mijn jongste een smurf kon kopen voor zijn zevende verjaardag? Als ik dronken thuiskwam en mijn vrouw een liesbreuk neukte alvorens haar het hoofd in te slaan?’ Het zijn diep-tragische gebeurtenissen die Verhulst beschrijft, en de humor die hij daarvoor hanteert is zo zwart als mijn lievelingskleur. Dat kan alleen iemand die het een en ander heeft gezien en gehoord. En die desondanks, of juist daarom, lacht. De kamer hiernaast, de wereld van Reetveerdegem, een onooglijke negorij van duivensport en motregen. En van Dimitri Verhulst. Held.