Opmerkelijk volwassen

Jaime Martin
Wat de wind brengt
Dupuis, Vrije Vlucht, 72 blz., € 15,-

Ondanks allerlei reorganisaties bij de Frans-Belgische uitgeverij Dupuis is het fonds Vrije Vlucht nog steeds niet wegbezuinigd. Sterker nog, het meest onwaarschijnlijke en bejubelde fonds uit de stripwereld viert dit jaar zijn twintigjarige jubileum. Voor liefhebbers van artistiek getinte ‘auteursstrips’ is dat goed nieuws, want het aantal interessante Franse strips dat wordt vertaald naar het kleine Nederlandse taalgebied lijkt elk jaar kleiner te worden. Maar Vrije Vlucht is op dit gebied een vaste waarde. Een enkele uitzondering daargelaten is bijna elk album uit die reeks zowel wat tekenwerk als wat verhaal betreft geslaagd te noemen.

Dat is ook het geval bij Wat de wind brengt, het debuut van de Spaanse tekenaar Jaime Martin. Het verhaal opent met een sterke sequentie: ‘Rusland, 1916. Ten noorden van de Oeral’, staat het kort linksboven. Dan volgen we een oudere man die zich alleen op een arrenslee door een sneeuwstorm worstelt. Hij wordt op de hielen gezeten door iets dat een vreselijk gehuil voortbrengt en hem uiteindelijk te pakken krijgt.

Na deze proloog maken we kennis met de hoofdpersoon, de student geneeskunde Aleksandr. Als geëngageerde jongeling maakt hij zich zorgen over de oorlog en de manier waarop de tsaristische geheime politie de bevolking knecht. Als hij tijdens een demonstratie een politieman neerslaat, moet hij zo snel mogelijk vluchten. Gelukkig regelt zijn professor een baan voor hem als directeur van een ziekenhuis ergens in het afgelegen noorden.

Veel zin heeft Aleksandr er niet in. Hij is nog niet eens afgestudeerd en bovendien doen er allerlei gruwelverhalen de ronde over de woestenij waar hij naartoe moet. Maar het is kiezen of delen voor de jonge arts, die zich al snel in hartje winter in de Oeral bevindt in de wetenschap dat zijn voorganger, een hoogbejaarde arts, op geheimzinnige wijze om het leven is gekomen (de man uit de proloog). Het helpt ook niet mee dat de bevolking de kat uit de boom kijkt en het ziekenhuis mijdt. Ze gebruiken liever oude kruidensmeersels of roepen wat goden aan.

Al snel vallen er weer wat doden en ontdekt Aleksandr langzaam hoe de vork in de steel zit. Wat de wind brengt is een opmerkelijk volwassen album voor een debutant. Het sfeervolle robuuste tekenwerk, waar je het soms letterlijk koud van krijgt, en de suspense van het horrorverhaal zijn van hoog niveau. Sommige aspecten van de exotische locatie zijn misschien wat clichématig en het is duidelijk dat de auteur zich heeft laten inspireren door bepaalde films en boeken (Doctor Zhivago). Maar beter goed gejat dan slecht bedacht, moet de jonge Spanjaard hebben gedacht.