Oppassen met vrouwen!

Stel dat morgen uitlekt dat Felix Rottenberg een buitenechtelijke verhouding heeft met - zeg - Milja de Zwart. Zou hij zich om deze reden gedwongen voelen af te treden als PvdA- voorzitter? Nee, natuurlijk niet - zelfs de zedenmeesters van het CDA zouden verklaren dat slaapkamergeheimen niets met politiek functioneren te maken hebben.

Belgie is verwikkeld in een dergelijke affaire, waarin wel degelijk een politieke kop is gerold: die van Johan van Hecke, de voorzitter van de christen- democratische CVP. Hij heeft de voorzittershamer neergelegd nadat de Wetstraat aan de weet is gekomen dat hij een relatie met een ‘gekende’ Vlaamse journaliste heeft.
Het is Els Den Temmerman, specialiste in Ruandese ellende, zodat het begrijpelijk is dat zij in haar vrije tijd enige ontspanning zoekt. Parbleu, nu begeven wij ons 'in het vaarwater van de Angelsaksische sensatiepers’, zegt Het Nieuwsblad bestraffend. Het is wat hypocriet, want iedereen weet van de hoed en de rand, maar alleen De Morgen heeft gewoon de naam van de betreffende verslag geefster genoemd, omdat 'het persoonlijke niet langer persoonlijk was, maar politiek relevant’.
Ironisch genoeg is Van Hecke naar christen-democratische maatstaven gemeten een vernieuwer. Zijn partij is sedert mensenheugenis aan de macht, dus navenant verstoft, waaraan de afgetreden voorzitter iets probeerde te doen. Met succes; de CVP wordt inmiddels zelfs door menig 'andersdenkende’ als een serieus politiek alternatief gezien. Vernieuwingen op het gebied van zeden en moraal zijn daarentegen ogenschijnlijk nog steeds taboe in Vlaanderen, een gewest waar bij de eerste de beste windstoot nog steeds de crucifixen van de muren tuimelen.
Of niet? Een CVP-kopstuk als Mark Eyskens is onmiddellijk in de rol van het piepeltje van de Paus gekropen. Voor de rest zijn de reacties eigenlijk vrij gematigd; de pastoor van Oosterzele, thuisbasis van de echtbreker, weigerde de eerste steen te werpen, en de meeste kranten hebben laten weten een echtscheiding 'geen misdrijf of zedendelict’ te vinden.
Van Hecke was blijk baar bang zich aan koud water te branden. Hij heeft het vernieuwingsproces dat hij initieerde, kennelijk niet aan zijn eigen persoon durven toetsen. Of is hier sprake van een machiavellistische meesterzet? Het was onafwendbaar dat de CVP-voorzitter, als hij het fluistercircuit zijn werk had laten doen, in politieke moeilijkheden was gekomen. Er is echter niemand die hem ervan kan weerhouden om zich straks opnieuw kandidaat te stellen voor het voorzitterschap. Als hij dan wordt herkozen, is proefondervindelijk bewezen dat het christen- democratische vernieuwingsproces geen dode letter is.
Het enige probleem is dat het eigenlijke thema van dit proces - de herwaardering van het gezin - een onderwerp is waarover de ex- of aanstaande CVP-voorzitter voorlopig beter zijn mond kan houden. Althans, als hij zich niet de hoon van de concurrentie op de hals wil halen. Inclusief de hoon van socialistenleider Tobback, die ooit de wijze woorden sprak: 'Socialisten moeten oppassen met geld, christen-democraten met vrouwen.’