Ouderwets gezellig voetbal in Londen

Londen – Berlijn heeft Union, Hamburg St. Pauli en Londen heeft Dulwich Hamlet: een hipsterclub met een linkse supportersschare.

Op een frisse zaterdagmiddag hebben twaalfhonderd toeschouwers zich verzameld in een stadionnetje op Champion Hill om ‘the Hamlet’, uitkomend in de zevende divisie, te zien ploeteren tegen Guiseley, een ploeg uit Yorkshire. Veel aanwezigen hebben een sjaal, een muts of een trui in de kleur van de thuisclub: roze. Plus een baard. Kinderen trappen een balletje, terwijl yummy mummys hun baby’s in slaap proberen te krijgen door rondjes om het veld te maken met hun kinderwagens.

Peter, een farmaceutisch onderzoeker op Imperial College, vermaakt zich met het aanvallende spel van Dulwich en het gezang van The Rabble achter hem, Het Gepeupel zoals de trouwste fans zich noemen. ‘Vandaag is het nog rustig’, verzekert de dertiger, ‘het is een bekerwedstrijd en dan mag er geen alcohol worden gedronken. Vorige week waren er twee keer zo veel toeschouwers. Het is gezelliger dan bij de Premier League. Ik nam eens een collega mee, een Arsenal-fan. Die was meteen verslingerd.’

The Hamlet beantwoordt aan een behoefte om voetbal ouderwets te beleven: staand en drinkend. En dat voor een pond of tien. De 123-jarige vereniging is aantrekkelijk vanwege de rijke geschiedenis – in 1912 won het met 1-4 van Ajax – waarin het enkele grote namen heeft voortgebracht, onder wie Peter Crouch. Het grote aantal donkere spelers weerspiegelt het multiculturele karakter van Dulwich, Brixton en Camberwell, stadswijken die een invasie hebben beleefd van hipsters en jonge gezinnen.

Jaarlijks speelt de club tegen een elftal van de homorechtengroep Stonewall en de zusterclub Altona 93 uit Hamburg. Tussen de gebruikelijke reclameborden hangen spandoeken met teksten als ‘Defend the NHS’ en ‘Against homophobia’. Een poëtisch supportersblad heet Power to the People en op een fotocollage bij de hoofdtribune heeft clublegende Edgar Kail gezelschap gekregen van een andere ‘linksbuiten’: Che Guevara.

De club neemt honderden toeschouwers mee bij uitwedstrijden, die satirisch worden verslagen in de Brixton Buzz: ‘De wedstrijd vond plaats in de desolate, metroloze oorden van Noordwest-Londen – anderhalf uur van het majestueuze, cultuurrijke Brixton.’ Zulke reizen zullen langer worden wanneer Dulwich, dat bovenaan staat, zal promoveren. Sommige fans hebben daarom liever dat de club op dit niveau blijft spelen. In de hogere divisies mag bovendien alleen evenementenbier worden geschonken, pis vergeleken met het plaatselijk gebrouwen Peckham-bier.