Overbodige luxe

Londen - Engeland is voorbereid op een aardbeving met een kracht van acht op de schaal van Richter. Kort geleden hebben de hulpdiensten in Hampshire een rampoefening gehouden voor natuurgeweld dat zwaarder is dan de aardbeving in San Francisco ruim honderd jaar geleden, geheel volgens de modieuze ‘filosofie van het slechtst denkbare scenario’.

De kosten voor deze exercitie bedroegen 826.000 pond, waarmee het hoog scoort in het klassement van geldverspilling aan bijzaken binnen overheidsdiensten. Het lijkt erop dat de dienaren van het volk uit verveling niet meer weten wat ze moeten doen. Eerder dit jaar was bekend geworden dat de politie afgelopen jaren een miljoen pond heeft besteed aan zelfpromotie. Argeloze burgers kregen allerlei hebbedingetjes met slogans hoe goed de politie haar werk doet. De dienders moesten immers een ruime voldoende halen op het onderdeel ‘vertrouwen van het publiek’. Misschien dat het beantwoorden van telefoontjes door beroofde burgers een nog hogere waardering krijgt dan een ijskastmagneetje met een politielogo .
Ook in het onderwijs speelt een dergelijke prioriteit van vorm boven inhoud. Er zijn de laatste jaren veel nieuwe schoolgebouwen neergezet. Ondertussen is het onderwijsniveau in deze ‘fancy Potemkin buildings’ drastisch gedaald, zo bleek uit onderzoek van de onderwijskundige Robert Coe. Deze obsessie met mooie leslokalen doet denken aan het verzoek, een halve eeuw geleden, van het architectenechtpaar Alison en Peter Smythson om promotiefolders van een van hun glas-in-betonscholen zonder schoolkinderen af te drukken ‘want die zouden het effect verstoren’. De liberaal-conservatieve coalitie wil het Building Schools for the Future-project nu stopzetten, wat alleen al zestig miljoen scheelt aan consultants.
Binnen de zorgsector is het niet anders. Een halve ton voor een ‘lachcampagne’ hier, een halve ton voor ziekenhuiszaalkomieken daar. Hoogtepunt: een rekening van zeventigduizend pond voor een paar state-of-the-art theewagentjes ‘to enhance the beverage and breakfast experience for patients’. Regelmatig geven ziekenhuizen veel geld uit om specialisten naar seminars te sturen met onderwerpen als ‘Emergency Access Target Execution Debrief’. Een ziekenhuis heeft een consultant duizend pond per dag betaald om bezuinigingsadvies te geven.
Rijksambtenaren kunnen niet achterblijven. Onlangs werd bekend dat Labour-minister Peter Hain het informele ‘sofa government’-ideaal van Tony Blair letterlijk had genomen door het ministerie van Werkgelegenheid om te toveren tot een permanente tentoonstelling van kantoormeubilair. Een ambtenaar werd pas serieus genomen als hij op een dure stoel zat. Van bewindslieden werden Testino-achtige ‘Vanity Photos’ gemaakt. Bij de belastingdienst is enkele jaren terug 7,4 miljoen besteed aan een cursus hoe werknemers hun bureau schoon en veilig moeten houden, om zodoende ‘een betere dienstverlening naar de klant te kunnen geven’. Dat bleek. Ondanks de opgeruimde bureaus krijgt een op de vijf Engelsen dit najaar een verkeerde belastingaanslag in de bus.