Historisch archief belicht

Pacifisten tegen auto’s

U kent ze wel: de bumperklevers, snelheidsovertreders en trotse eigenaren van middelvingers. Al lang voor de totale democratisering van het autobezit bestonden ze. ‘Verkeersvlegels’, noemde H.G. Cannegieter de auto-aso’s in een bijdrage in de De Groene Amsterdammer van 27 augustus 1932. Of iets minder onschuldig verwoord: ‘gecamoufleerde misdadigers’.

Want criminelen waren het, vond de auteur. Moordenaars zelfs, getuige de ongevallenrubriek in de krant. Met één onderscheid: gewone misdadigers kunnen zich beroepen op verzachtende omstandigheden. Cannegieter: ‘Misdaad ontstaat vaak uit nood. (…) Hartstocht, minnenijd, sexueele perversiteit, honger (…) Maar de verkeersmisdaad kent een dergelijk noodlotsmotief niet. Bij de verkeersmisdaad is er een verbijsterende onevenredigheid tusschen de vreeselijke daad en het kinderachtig, kleinzielig motief. Daarom zijn verkeersmisdaden zooveel erger aan te rekenen dan de overige a-sociale vergrijpen.’

Hoe konden de fatsoenlijke burgers deze massaslachting ook nog maar een minuut langer accepteren? Cannegieter riep op tot harde doch vreedzame actie: ‘Wordt het geen tijd, dat wij ook eens een pacifistischen krijgstocht gaan ondernemen tegen de stille, geniepige, ongeuniformeerde belagers van het leven, die de verkeersmiddelen uit een soort van lugubere sportiviteit tot moordtuig zijn gaan misbruiken?’

***

Bezoek het historisch archief van De Groene Amsterdammer en blader door de eerste 64 volledige jaargangen, van 1877 tot en met 1940. http://193.67.146.137/dga/