Palestijnen

Wat een overbodig stuk van Peter Demant in De Wijde Wereld van 9 oktober. In Israel beseft men best dat een handhaving van de status quo alleen maar tot oorlog kan leiden.

Maar het Westen, dat volgens Demant de beloofde financiële toezeggingen aan de Palestijnen zou moeten aanwenden om ze te beïnvloeden, steekt geen poot uit om de medeverantwoordelijke partijen in dit conflict bij het vredesproces te betrekken. Die medeverantwoordelijkheden zijn koning Hussein van Jordanië, president Mubarak van Egypte en president Assad van Syrië. Het is nonsens te beweren dat de Israelische regering Arafat dwingt om met geweld zijn eigen volk te onderdrukken. Nooit hebben de Palestijnen enige vorm van steun gekregen van Jordanië, Egypte of Syrië. Wèl van rijke Palestijnse ondernemers in die landen en van Iran. De Palestijnse bevolking is het zo langzamerhand meer dan beu om loze toezeggingen van het Westen te horen. Maar nu beginnen ze eindeljk in te zien dat ook hun eigen leiders zich liever met interne machtsspelletjes bezighouden dan werkelijk iets voor de Palestijnse zaak te doen.
Zolang het de Palestijnse splintergroeperingen niet lukt om een leider te kiezen die de steun heeft van de hele Palestijnse bevolking èn zolang het Westen in gebreke blijft, zal het de Palestijnen net zo vergaan als de Koerden. En zal Israel geen enkele moeite doen om de Palestijnen tegemoet te komen, in de wetenschap dat het Westen zich toch niet in dit wespennest zal wagen.
Lent, LEON STEIJNS