Papieren tijger

Identificatienieuws naar: De Groene Amsterdammer, t.a.v. Max Arian, postbus 353, 1000 AJ Amsterdam.
De Wet op de Identificatieplicht blijkt een papieren tijger als het gaat om de bestrijding van de misstanden waartegen ze in het leven is geroepen. Dat meldt een fraudeteam uit Den Haag na onderzoek naar zwartwerken in fraudegevoelige bedrijven als de visverwerkingsindustrie. Veel werknemers blijken bij controle helemaal geen identiteitsbewijs bij zich te hebben.

Intussen worden gewetensbezwaarden drastisch gekort en gedwongen tot ingewikkelde juridische processen. Jos Derks uit Rotterdam wacht al anderhalve maand op de uitspraak in zijn bodemprocedure bij de belastingkamer van de rechtbank in Den Haag.
Vorige week donderdag vond voor het Gerechtshof in Leeuwarden het proces plaats dat is aangespannen tegen de Belastingdienst Particulieren Hoogeveen door Anjo van Wely, die door zijn werkgever, de Vara, in het ‘anoniementarief’ is ingedeeld. Juridische bijstand krijgt hij van FNV- advocaat Van Zutphen, die in zijn pleitnota veel bezwaren noemt tegen een maatregel die te veel lijkt op de 'niet-joodverklaring’ uit de Tweede Wereldoorlog. Maar hij acht de Wet op de Identificatieplicht (WID) vooral strijdig met het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden (EVRM). Artikel 8 van dat verdrag regelt de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. De WID is bedoeld om koppelingen te leggen met andere bestanden en schendt daarmee die privacy. Strijdigheid met artikel 6 van het EVRM ontstaat doordat het toepassen van het anoniementarief in feite een sanctie is. Dat kan echter alleen na voorafgaande wettelijke strafbepaling. Vandaar ook dat de Raad van State heeft overwogen dat de toepassing van dit tarief 'een oneigenlijk karakter heeft, indien die dwingend wordt voorgeschreven’. Met name is er strijd met het evenredigheidsbeginsel: gedraging en sanctie staan niet in verhouding tot elkaar. Bovendien wordt er geen onderscheid gemaakt tussen verschillende werknemers en verschillende manieren van weigeren, zodat er sprake is van willekeur en ongelijke behandeling. Er is ook geen verband tussen verwijtbaarheid en de hoogte van de sanctie. Bovendien eist artikel 7 van het EVRM dat de sanctie gebonden is aan een maximum. Derhalve verzoekt Van Wely het hof de uitspraak van de Belastingdienst te vernietigen, aangezien in het onderhavige geval het anoniementarief niet mag worden toegepast. Uitspraak volgt.
Een discussieavond over de koppelingswet vindt op 14 maart plaats in cafe Eik en Linde, Plantage Middenlaan 22, Amsterdam.
Een belastingdeskundige is bereid weigeraars hulp te verlenen bij het invullen van het T-biljet waarmee te veel ingehouden belasting kan worden teruggevraagd. Informatie hierover bij het Autonoom Centrum, tel. 020-6126172.