Partij van de Vossen

Londen - Het kostte zevenhonderd uur aan parlementaire vergadertijd, maar dan heb je ook wat. In een open brief heeft de Britse minister voor Milieu, Voedsel en Landbouw Hilary Benn de lezers van The Guardian weer eens herinnerd aan het hoogtepunt van dertien jaar New Labour: het verbod van de vossenjacht, de symbolische overwinning op de Conservatieven in het algemeen en de Tally Ho!-brigade in het bijzonder. Een week later schreef Observer-columniste Catherine Bennett dat ze liever had gezien dat Benn zich had geuit over de aanstaande bouw van een mega-koeienfabriek. Maar in de bio-industrie heeft Labour amper interesse.
Gevraagd wat de regeringspartij heeft betekend voor het dierenwelzijn volgt er een indrukwekkende waslijst aan hele en halve maatregelen. Vissen met drijfnetten is teruggedrongen, er zijn minder dierproeven en zeehondenbont komt het eiland niet op. Wat de bio-industrie betreft echter blijft het tot iets meer woonruimte voor kippen in de legbatterijen. Na 2012. Er is amper aandacht voor de varkens, koeien, eenden, kalkoenen en andere dieren in de honderden factory farms, noch voor de rituele slachting van miljoenen gezonde runderen tijdens de mond-en-klauwzeerepidemie in 2001.
Er zijn geen vergunningen ingetrokken voor dierenfabrieken waar honkbal werd gespeeld met levende kalkoenen, zoals bij Bernard Matthews in Norfolk. Anders dan in Duitsland, België en Luxemburg zijn er geen beperkingen gesteld aan veetransporten. Ook van vleesaccijnzen willen de biefstuksocialisten niets weten.
Het is geen wonder dat de groepering Protecting Animals in Democracy teleurgesteld is. Een van de weinige leden van de Labour-fractie die zich inzette voor dierenwelzijn is de vogelkijker en voormalig staatssecretaris voor Visserij Elliot Morley. En uitgerekend hij moet voor de rechter verschijnen wegens het declareren van spookhypotheken. Een ander is de vegetariër Chris Mullin, een bevlogen socialist voor wie een zwart-wittelevisie goed genoeg is. Beiden verlaten na de aanstaande verkiezingen het Lagerhuis.
De boerderijdieren, kippen en kuikens voorop hebben nog de meeste bijstand gehad van sociaal bewogen televisiekoks als Jamie Oliver. Of het beter zal worden onder een Conservatieve regering is onduidelijk, al staat wel vast dat ze minder gevoelig is voor de lobby van het bio-industrieel complex dan de christen-democraten in Nederland dat zijn. Binnen de Conservatieve Partij worden de varkens vertegenwoordigd door de 35-jarige Zac Goldsmith. De parlementskandidaat voor Richmond Park heeft in het Lagerhuis de schokkende film Pig Business getoond, waarin onder meer te zien is hoe de EU kleinschalige veeteelt in een land als Polen vervangt door dierenfabrieken. Op de vertoning kwamen dertig Kamerleden af. Afwezig was Labour-fractieleider David Wright. Zijn interesse voor de dierenwereld blijft beperkt tot het belasteren van de oppositie als ‘strontzuigende varkens’.