Penthouse

Geloof en verbeelding. Ooit, in de Middeleeuwen en kort daarna, gingen die twee goed samen. Maar tegenwoordig…

Een schrijnend voorbeeld. Rubens schilderde ooit een prachtige Maria im Rosenkranz. Zoet, maar door de overrompelende schoonheid ook weer boven elke zoetheid verheven. Wat is nu volgens een hedendaagse gelovige het hedendaagse equivalent? De centerfold van Penthouse met daarop een zwartharige dame in een zwartleren tuigje.
Heilige Moeder Maria, bidt voor ons…
Beide schoonheden hangen in de woonkamer van de zondagsschrijver Michele Ondei. Hij heeft ze zo opgehangen dat hij ze vanaf de zitbank in één oogopslag kan zien. ‘En ze kijken niet lelijk naar elkaar’, stelt Ondei tevreden vast.
Er zijn vele prikkels die naar het geloof leiden.
Michele Ondei, Nederlander met Italiaanse achtergrond (dus zal je wel 'Mikéle Ondéji’ moeten zeggen), is een schrijvende conservator met de productie van ongeveer één boek per tien jaar. Zijn laatste boek heet Luiers voor het kindeke (uitgeverij Callenbach). Daarin vertelt hij hoe hij met vaderdag van zijn jongste dochter een Penthouse cadeau kreeg met voornoemde centerfold.
Het begrip van dochters voor de noden van hun vaders kent geen grenzen.
In Luiers doet Ondei een krampachtige poging om op luchthartige wijze een aantal problemen des geloofs op te lossen. Hoe onbevlekt was Maria? Waarom deed Jezus altijd zo onaardig tegen haar? Was stiefvader Jozef echt zo'n lulletje rozewater? Hoe fout was Pilatus? Wat was er eigenlijk tussen Jezus en Maria Magdalena?
De theologie teruggebracht tot een aflevering van Privé of Story.
Het is tenenkrommend allemaal. De schrijver met een giechelende Maria op een Italiaans terrasje. Jezus die zich uitspreekt voor 'een kerk met schwung, met beat en go go’. Interviews met de leden van de Heilige Familie. Beschouwingen over het verschil tussen heiligheid en geiligheid. Maria die haar Zoon in de echt verbindt met Maria Magdalena.
Je zou haast wensen dat de Roomse censuur nog bestond.
Luiers voor het kindeke werd me door de auteur zelf toegezonden. Hij was zo aardig ook een eerdere roman van hem mee te sturen. De ontvoering uit 1987 (uitgeverij Thoth). Hartstikke goed boek. Het relaas van een kunstschilder die door een Baader/Meinhof-achtig gezelschap gegijzeld wordt. Psychologisch sterk, goed geschreven, maatschappelijk to the point. Het bewijst eens te meer: schrijvers moeten zich niet door het geloof willen laten inspireren.
Er is geen poëzie na Golgotha.