Petersburgse vertellingen

De hele zomer en herfst heb ik de beren uit de Zjoekovski-straat gemist. Elke dag liep ik even langs de plek waar hun bus had gestaan, maar ze waren er niet. In de zomer nemen de beren het er van: dan rusten ze uit in hun landhuis buiten de stad. Ze zwemmen in de meren, hollen over de velden. En in de herfst hebben ze een reisje gemaakt door het land. Natuurlijk vonden ze het niet leuk dat ze weer terug werden gereden naar die drukke straat in het centrum. Nu zouden ze weer de hele winter in die stadsbus op de stoep moeten wonen. Aan de andere kant werden ze verwelkomd door veel vrienden, en sommigen brachten zelfs een flesje van het een of ander mee. Het werd een gezellige avond. Maar de beretemster was niet zo tevreden over ze, de laatste tijd. Vooral de oudste beer had zich die herfst misdragen.

‘Beren moeten weten dat de mensen bang voor ze zijn’, zei de berentemster, en ze zwaaide met een vuist naar de oudste beer, maar die keek in het geheel niet schuldig. Het leek er eigenlijk meer op dat hij maar deed alsof zijn neus bloedde - hoewel je natuurlijk nooit weet wat er in zo'n berehoofd omgaat. Deze herfst moesten Natalja en de beren optreden in een provinciestadje in het noorden. Bij het station was een klein circus opgezet, en de circusartiesten kampeerden met hun dieren op een rangeerterrein langs de spoorweg. Nu verkeerde de berenbus in deplorabele toestand, en die nacht had de oudste beer zich weinig moeite hoeven te getroosten om het chauffeursportier uit zijn voegen te breken. Hij is uit de bus gestapt om een nachtelijke herfstwandeling te maken. Wat er verder gebeurde laat zich slechts raden, maar waarschijnlijk vormde een stilstaande goederentrein op het rangeerterrein een obstakel op de route van de beer. In de goederentrein hield die nacht sergeant Voronov de wacht. Het was zo'n uur of drie toen Voronov besloot een sigaretje te gaan roken in de rookruimte tussen twee wagons. Op het moment van de rookpauze is de beer in de trein geklommen. Dat kostte ook geen moeite: het is een handige en sterke beer. Bovendien heeft hij een neus voor gezelligheid, want hij had al snel de verwarmde coupé en het zachte bedje van de sergeant gevonden. Nu komt een merkwaardig moment. Toen sergeant Voronov terugkeerde in zijn coupé, ging hij gewoon op het stoeltje tegenover zijn bed zitten om een kruiswoordpuzzel op te lossen. Hij merkte de beer niet op. 'De beer was bruin, net als het bed, dus hij viel niet zo op’, legde Natalja uit. De beer reageerde ook niet op de sergeant, maar dat is logisch, want hij lag net zo lekker. De sergeant zag de beer pas later, toen hij bijna op hem was gaan liggen. 'En een misbaar!’ brulde de beretemster van het lachen. 'Hij kwam me midden in de nacht wakker maken!’ Ze was er bijna nog verontwaardigd over, maar ik snap die sergeant wel, want ik denk niet dat hij er nog bij had gepast, op dat bedje.