Groen

Petra

Achter Stiftsbuchhandlung Maschmann in Nottuln ligt een kleine tuin, te bereiken via een bordesje. Voor de lezing begon, liepen Frau Maschmann en ik er een rondje en we probeerden Nederlandse plantennamen te koppelen aan Duitse, iets wat soms lukte via de officiële Latijnse namen. Op zo’n moment dank je Linnaeus op je blote knieën. Er stonden een net uitgebloeid Krentenboompje (Felsenbirne) en een onoordeelkundig gesnoeide sering (Flieder) en hazelaar (Haselnuss). Een bevriende boekhandelaar die ‘gerne im Freien ist’ had dat gedaan, op aanwijzingen van het echtpaar Maschmann. Tegen de muur van een vakwerkschuurtje een zelfs zonder bloemen mooie klimroos (Kletterrose), tussen twee kaarsrecht geknipte taxussen (Eibe) een groen tuinbankje.
Na afloop van de lezing kwam er uit de kelder een oude kat te voorschijn, die had alle drukte beneden over zich heen laten gaan. Petra bleek het dier te heten, en ze leefde min of meer ondergronds, want was ‘sehr scheu’. Ik ging door de knieën, iets wat ik eigenlijk alleen bij honden doe, en de kat maakte zich onmiddellijk luid klagend uit de voeten. Petra kan uitsluitend onder begeleiding het tuintje in omdat de aldaar wonende vogels haar aanvallen. Toen ik dat verhaal hoorde, en weer omhoogkwam, bedacht ik dat de kat in mij misschien wel een heel grote adelaar had gezien. Maar, zo vertelde het echtpaar Maschmann verder, er is jaarlijks één moment in Petra’s leven dat ze zonder problemen op de stoep van de tuin kan zitten. In het najaar zijn de vogels dronken van de krenten van de Felsenbirne. Dan slieren ze waggelend, met gespreide vleugels over het gras en vallen ze beneveld neer tussen de vlinderstruiken en hortensia’s. En dan, uitsluitend dan, zit Petra als een oude koningin op het bordes en kijkt ze stomverbaasd de normaal gesproken vijandige tuin in. Geen enkele vogel wil haar pikken, ze maken niet eens aanstalten. Petra zit en kijkt, dagenlang, schudt zo nu en dan zorgelijk haar oude koppie. Ik vond het een mooi verhaal, schreef het daarom op, maar vermoed dat dit nou typisch Duitse boekhandelarenapenkool is.