Pinguïns

Londen - Gordon Brown mag graag afgeven op Margaret Thatchers politieke erfenis, of het nu gaat om de ingeperkte macht van de vakbonden, het primaat van de vrije markt of de Britse verhoudingen met Brussel. Echter, op één punt mag hij haar dankbaar zijn: de Falklands. Waar critici indertijd lacherig spraken over de zinloze verdediging van een paar dunbevolkte rotsen, daar kunnen de Britten zich nu gelukkig prijzen met een verse olieplas van zestig miljard vaten. Onlangs is op honderd mijl van de archipel begonnen met boren, tot woede van de buren.
De Argentijnse presidente Cristina Fernández de Kirchner vindt dat haar land het morele, geografische en historische recht heeft op de eilanden en bijbehorende grondstoffen. Haar claim is vooral bedoeld voor binnenlands gebruik, aangezien er verkiezingen aankomen en de Argentijnse economie er bijkans nog beroerder voor staat dan de Britse. Ruzie maken om ‘de Malvinas’ is nooit weg. De Britten weigeren vooralsnog te praten over de desolate eilanden, waar Charles Darwin tijdens zijn wereldreis, behalve de jackass pinguïn en wat onhandige eenden, weinig belangwekkends aantrof.
Begin jaren tachtig was Londen toegeeflijker. Thatchers minister Peter Carrington bepleitte destijds een pachtregeling, waarbij de Argentijnen de eilanden zouden overnemen en de Britten ze vervolgens konden pachten. Voordat het tot onderhandelingen kwam bezette generaal Leopoldo Galtieri de eilanden, er naïef op rekenend dat Thatcher niet zou reageren.
Een nieuwe oorlog is onwaarschijnlijk. Het Argentijnse leger is zo zwak dat het de vraag oproept of een vloot überhaupt de eilanden kan bereiken. Ook de Britten zijn minder slagvaardig, al bivakkeren er ter plekke vijftienhonderd mariniers. Hoewel ze door het leven gaat als 'Evita met de gebalde vuist’ lijkt Kirchner de voorkeur te geven aan een economische oorlog, bijvoorbeeld tegen Britse banken die meewerken aan de olieboringen. Vooral voor Barclays, dat een leidende rol speelt bij het verlichten van de Argentijnse schuldenlast, kan dit een probleem vormen.
Om escalatie te voorkomen heeft de Amerikaanse minister Hillary Clinton zich opgeworpen als scheidsrechter, een aanbod dat in Londen met hoongelach is ontvangen. De Britten zijn niet vergeten dat hun 'speciale vrienden’ in 1982 weigerden steun te verlenen. Ondertussen is Kirchner van plan zich te wenden tot het 'Speciaal comité inzake dekolonisatie’ van de Verenigde Naties. Mocht het comité beslissen dat de Argentijnen recht hebben op de eilanden, dan is er ironisch genoeg sprake van een nieuwe kolonisatie, als de drieduizend Britse Falklanders dan tegen hun wil worden overgeleverd aan een vreemde mogendheid.
PATRICK VAN IJZENDOORN