Plagiaat 1

Bij Vrij Nederland zijn de verhoudingen ter redactie weer ouderwets gespannen. Aanleiding: het besluit van hoofdredacteur Oscar Garschagen om verslaggever Robert Dulmers met onmiddellijke ingang op straat te zetten vanwege vermeend plagiaat. Dulmers verhaal ‘Het einde van het safe seks-tijdperk’ diende in de aflevering van 15 mei als omslagverhaal. Hij beschreef daarin een condoomloos seksfestijn in Berlijn: ‘In het rode licht van een peertje bewegen lichamen ritmisch op en neer. De seks is stil, bloedserieus en uiterst intens… Zo moet, voor de aidsepidemie, de zorgeloze seks van de jaren zeventig zijn geweest.’ Een oplettende lezer meende dit proza reeds te kennen van Internet, van een artikel van Michael Scare over een seksparty in San Francisco. In totaal vier regels van Dulmers stuk vertoonden daar gelijkenissen mee: ‘A red bulb provides the only light in the room… The sex is silent, serious and intense… During this pause, I find myself, as a 28-year-old gay man, wondering if this is what carefree sex was like in the 70’s.’

Dulmers, bekend als een bijna pathologische doublechecker, trok gelijk het boetekleed aan. Echo’s van Scares stuk waren als ‘zwerfzinnen’ in zijn brein blijven hangen. Een bedrijfsongeval. Maar, zo verzekerde hij, van zijn beschrijvingen van de Berlijnse orgie was geen woord gelogen. Ter geruststelling overhandigde hij de hoofdredactie een lijst van namen van deelnemers aan de sekspartij die hij voor zijn artikel had geïnterviewd, plus een plattegrond van het Berlijnse sekspaleis. Garschagen bleef onvermurwbaar. Dulmers had een doodzonde begaan, van vergiffenis was geen sprake. Gevraagd om commentaar: 'Oscar had me al eens laten weten dat hij me het liefst in de gracht zou gooien. Hij ergerde zich aan mijn eigengereide houding. Ik kon dus vertrekken.’ VN-columniste Natasha Gerson nam het voor haar 'oude compadre Dulmers’ op: 'Waar het onder de irritatienorm blijven als grotere deugd wordt gezien dan originaliteit, eindigt men met louter kruipertjes die zo'n eenheidsworst produceren dat het niet eens opvalt (of uitmaakt) dat ze álles van Internet (of elkaar) overschrijven.’ Voorwaar, geen vrolijk perspectief. Het afscheid van de reeds op zestienjarige leeftijd in VN gedebuteerde Dulmers (nu 33) wordt nog wranger door een onthulling van het vakblad De Journalist. De illustratie op het VN-omslag van Dulmers’ verhaal blijkt geroofd van dezelfde site als waar hij zijn zwerfzinnen opdeed. Maar daar was niet Dulmers, maar de hoofdredactie zelf verantwoordelijk voor. Garschagens positie wordt naar verluidt in september geëvalueerd.