Polen krijgt pro-Russische partij

Warschau – Anders dan in Baltische staten met een grote Russisch sprekende minderheid bestaat er in Polen geen discussie over de houding tegenover Rusland.

Polen zijn eensgezind: Rusland is het grote gevaar. Altijd al geweest trouwens. In de buitenlandse betrekkingen ziet Polen het als voornaamste taak de rest van de wereld te waarschuwen voor de Russen. Bij de Navo pleiten ze voor een grotere en meer permanente aanwezigheid van troepen op hun grondgebied.

Het Kremlin wil nu de eenheid doorbreken en lanceert een nieuwe Poolse, pro-Russische partij: Zmiana (Verandering). Er is ook al een leider, Mateusz Piskorski. Volgens de directeur van het Poolse Instituut voor Internationale Relaties, Marcin Zaborowski, doet de man niet eens zijn best te verhullen dat hij ‘op de loonlijst van de Russische geheime dienst staat’.

Piskorski lijkt inderdaad voorlopig niet af te wijken van his master’s voice in kwesties als de Oekraïne-crisis en de Krim-annexatie. Doel van zijn partij? ‘Wij strijden tegen iedereen die beweert dat Rusland een agressieve imperialistische natie is.’

Piskorski meent bij de parlementsverkiezingen in oktober twaalf procent van de stemmen te kunnen halen. Dat getuigt van een groot geloof in de maakbaarheid van de publieke opinie, via propaganda of het publieke debat. En toch. De Poolse politiek reageert allesbehalve zelfverzekerd op het pro-Russische initiatief. ‘We moeten heel waakzaam zijn en goed in de gaten houden wie dergelijke partijen financieren en voor wiens belangen dit soort partijen zich hard maken’, zei de minister van Buitenlandse Zaken Grzegorz Schetyna. Hij maakt zich ook zorgen, voegde hij hier vorige maand aan toe, over de invloed die het Kremlin zou kopen in de Poolse media. Om zo propaganda te verspreiden.

Zelfs Zaborowski, de nuchtere Poolse kenner van internationale relaties, blijkt verontrust. Maar meer voor ons, West-Europeanen, dan voor Piskorski en zijn partij. Dat het ons niks kan schelen. Terwijl hij naar zijn cappuccino kijkt in een hip café in het centrum van Warschau zegt hij: ‘Mensen drinken natuurlijk liever cappuccino’s in hippe cafés dan dat ze zich voorbereiden op oorlog. En toch is dat tweede een stuk verstandiger. Als die cappuccino’s jullie echt lief zijn.’