Poseren

Gisteren heb ik geposeerd voor Erwin Olaf, misschien wel de leukste kieker van ons land. Hij had me natuurlijk niet verzocht om tegen het vogeltje te komen lachen vanwege mijn grote schoonheid. Nee, we deden samen iets voor een goed doel. U krijgt het nog wel te zien.

Maar wat zo verbazingwekkend is, is de techniek. Tegenwoordig kun je namelijk een foto manipuleren met de computer. Ik weet dat wel en ik heb wel eens voorbeelden daarvan gezien, maar dan ging het om oorlogssituaties of om het toevoegen of weglaten van personen.
Gisteren kreeg ik iets omgehangen dat zal uitmonden in een beeldige cape. Daarboven hangt wel mijn eigen hoofd.
Ja, anders zou ik er ook niet over schrijven, als er een vreemd gemanipuleerde onbekende kop op zou zitten, dan zegt het u en mij niks, nietwaar?
Een doordenkertje, zou Judith de Bruyn zeggen om vijf over zeven ’s ochtends in Get the Picture.
Ik heb dan al uren televisie gekeken, koffie gedronken, gerookt en yoghurt gegeten. Ik slaap kort. Ik hoop maar dat Erwin Olaf die zwarte kringen onder mijn ogen wegmanipuleert, dat zou een fraaie oplossing betekenen voor een ijdel iemand.
Een capeje, leuk, dat draag ik normaal gesproken niet vaak, maar na gisteren voor de eeuwigheid. Het leven is zo leuk dankzij dit soort geestige en verrassende momenten. Lachen en genieten!