Post

Post

Mail uw post naar groene@groene.nl

KWAKZALVERIJ

In zijn column in De Groene Amsterdammer van 14 december gebruikt Bas Jacobs de quote ‘Veranderingen in het onderwijs moeten pas worden doorgevoerd wanneer ze wetenschappelijk bewezen zijn’ en resultaten van Pisa 2006 om aan te geven dat het volgens hem niet goed gaat in het Nederlandse onderwijs. Wat er daarna volgt is een suggestief stuk dat weinig met wetenschap of bewijzen te maken heeft. De casus-Finland laat een land zien dat praktisch alles doet waar hij op tegen is en toch op alle onderdelen van Pisa 2006 bij de eerste twee staat. Volgens de Finse Basic Education Act van 1998 ‘dient het onderwijs gelijkheid in de samenleving, de kansen van leerlingen om aan onderwijs deel te nemen en om zich anderszins te ontwikkelen te promoten’. Om die doelstelling te bereiken volgt iedereen tot 15 jaar hetzelfde, volgens moderne onderwijsopvattingen vormgegeven, onderwijs. In tegenstelling tot wat Jacobs suggereert, wijzen Finse onderzoeksresultaten uit dat de gemengde klassen het niveau van de minder presterenden omhoog hebben geholpen zonder daarbij de ontwikkeling van de beter presterenden sterk te beïnvloeden. Het Finse schoolevaluatiesysteem dient daarbij om extra steun te verlenen daar waar dat nodig is. Mede hierdoor zijn de verschillen tussen Finse scholen onderling zeer klein en is ook de sociale gradiënt (de relatie tussen sociale status en schoolsucces) een van de kleinste ter wereld. Dit laat zien dat een middenschool niet per definitie kansloos is en dat gelijk(er)e kansen en gelijk(er)e uitkomsten wel degelijk samen kunnen gaan. En passant toont het Finse voorbeeld dat men daarvoor geen 1040 uur in school hoeft te zitten.

KOEN VEERMANS, Turku, Finland

DE PRIJS VAN OORLOG

‘Een biljoen dollar is een enorm bedrag, maar als het wordt uitgestreken over een periode van vijftien, twintig jaar is dat voor een land met een bruto nationaal product van ruim dertien triljoen per jaar geen fataal probleem.’ Aldus Rutger van der Hoeven in zijn lezenswaardige artikel ‘Vier ton oorlog per minuut’ over de prijs van oorlog (Kerstnummer 2007). Het Amerikaanse ‘trillion’ is echter iets anders dan het Britse ‘trillion’. De Nederlanse vertaling van het Amerikaanse ‘trillion’ is ‘biljoen’. Het bruto nationaal product van Amerika bedraagt dan ook dertien biljoen dollar.

DENNIS KEESMAAT

PRIZE/PRICE

Legt Koen Kleijn het net zo mooi uit (De Groene Amsterdammer, 21 december), citeert Patrick van IJzendoorn de titel van Melanie Phillips’ boek als All Must Have Prices. In hetzelfde nummer!

A.M. GERRITSMA, Amsterdam

ODYSSEUS

Zo bekend als de titel van Robert Musils boek is, zo onbekend is het boek zelf. Weinig mensen hebben het (uit)gelezen. Zelfs Maarten ’t Hart, alleseter en bijna-alles-lezer, heeft ooit bekend dat hij nooit verder dan pagina 127 is gekomen. Nu durf ik bijna niet aan te nemen dat Piet Gerbrandy De man zonder eigenschappen niet gelezen heeft, maar die indruk wekt hij wel als hij in zijn prachtige stukje in De Groene van 11 januari Odysseus met de man zonder eigenschappen vergelijkt. Hij lijkt ermee te bedoelen dat Odysseus karakterloos is, een draaikont, iemand die allerlei rollen kan spelen naar gelang het hem uitkomt. Het is een vergelijking die de redactie zo aansprak dat zij haar op het omslag zette met een niet minder pakkende afbeelding.

Maar wat bedoelde Musil met die kwalificatie? Is Ulrich een karakterloos type dat in iedere situatie een nieuwe pet op kan zetten? Nee. Musil tekent hem juist als iemand die door zijn karaktervastheid boven anderen uitsteekt. ‘Zonder eigenschappen’ moet waarschijnlijk begrepen worden als Ulrichs weigering van anderen eigenschappen opgeplakt te krijgen. Hij is een buitenstaander, een spotter, een scepticus en daarom ook stabiel in al zijn beweeglijkheid. Dat geldt allerminst voor de man van duizend listen die twintig jaar lang naar huis verlangde en daarvoor zijn huik naar steeds weer een andere wind hing.

SJAAK VAN DER GEEST

URUZGAN

Met verbazing heb ik gekeken naar de persconferentie waar de beslissing om nog twee jaar langer in Uruzgan te blijven werd toegelicht. Ik zag de ministers Verhagen en Middelkoop. De Nederlandse opbouwmissie is erin geslaagd de ‘hearts and minds’ van de bevolking te winnen, nog niet helemaal, maar dat komt nog wel. Niet iedereen ziet dat zo, maar deze ministers zien dat wel; zij geloven en wie dat van kinds af aan geleerd heeft, hanteert een andere manier van waarnemen en denken.

Koenders, zich noemende minister van Ontwikkelingssamenwerking, moet toch beter weten. Hij moet qualitate qua de artikelen van Joeri Boom in De Groene en de artikelen van Hofland in NRC Handelsblad en in De Groene gelezen hebben. Híj is toch niet een gelovige? Medelijden bekruipt me.

WIM SPARENBURG, Veenendaal

URUZGAN (2)

Ik was met name geïnteresseerd in de opstelling van Van Dam inzake de verlenging van de missie in Uruzgan (De Groene Amsterdammer, 21 december). Wat een armoedige argumentatie, en dat voor een woordvoerder buitenland van de Partij van de Arbeid. Alsof er nooit een Hofland, Boom of Jos de Beus bestaan heeft. Ik hoop dat de heer Van Dam snel die baan zoekt waarbij hij om half zes de deur achter zich dicht kan trekken.

ROLF BEENS, Hoogerheide

Deze week geen Opheffer