Post

Post

TAALVERLOEDERING
Met verbazing heb ik het artikel van Rob van Erkelens gelezen over de zogenaamde ‘verarming’ van het Nederlands (De Groene Amsterdammer, 14 maart). Ik vind het erg jammer dat hij taalverandering ziet als taalverarming. Taalverandering is namelijk onvermijdelijk en waarom zou het überhaupt verarming betekenen? We krijgen er nieuwe woorden bij, dat lijkt me toch taalverrijking. Als voorbeeld wordt ‘Bokitoproof’ genoemd, dat zou slaan op één gebeurtenis en geen enkele toevoeging zou zijn. Van Erkelens geeft aan dat het slaat op een verblijfplaats van een aap in een dierentuin die tegen Bokito kan. Daar heeft hij toch echt ongelijk. Bokitoproof heeft een ruimere betekenis: bestand tegen de gevolgen van vernielzuchtig gedrag van dieren en vandalisme van mensen (Wikipedia). Let op, ik geef hier geen oor-deel over het feit of het woord al dan niet gaat overleven in het Nederlands. En dan de alinea over het belgedrag: heeft Van Erkelens het over taal of ergert hij zich aan het belgedrag van mensen? Dat er in het geschreven Nederlands fouten worden gemaakt, is niet nieuw. De veel gemakkelijkere toegang tot alle media maakt dat je ook meer toegang krijgt tot fouten. Prima, stoor je aan fouten, maar besef dan ook dat dit inherent aan taalgebruik is.
Conclusie: Nederlands is een mooie taal, een taal in verandering. En een feit is dat alle levende talen veranderen. Een taal die niet verandert, is dood! Je hoeft niet alle verandering mooi te vinden, maar bedenk dan dat het Nederlands tenminste leeft.
JESSICA KOPPERS

ONTSLAGLABORATORIUM
Aardige nieuwe column van Mathijs Bouman over overheidsexperimenten (De Groene Amsterdammer, 14 maart), maar het grootste experiment in uitvoering wordt niet genoemd: de Zorgverzekeringswet. Nu al is duidelijk dat deze wet een bodemloze put is, waar niemand de regie voert. Dit jaar zijn de verplichte bijdragen door werkgevers met een halve procent gestegen, volgend jaar zal een procent niet voldoende zijn.
Deze wet draagt bij aan de zelfbediening door specialisten en managers van ziekenhuizen. De tandarts in Amsterdam die niet bestaande behandelingen factureerde, is exemplarisch voor de gevolgen van deze wet: roven uit de ruif. Dat Nederland niet in opstand komt is heel bijzonder. Dat de verantwoordelijke oud-minister Hoogervorst wordt benoemd als toezichthouder bij de Autoriteit Financiële Markten is triest: deze man mag de komende jaren aan de publieke schandpaal op de Dam.
H. SPECKENS, via e-mail

BALKENENDE VERSUS WILDERS
Zou u namens mij de complimenten kunnen doorsturen aan de heer/ mevrouw W. Volger te Waalwijk? Dit naar aanleiding van de ingezonden brief ‘Balkenende versus Wilders’ in de rubriek ‘Post’ (7 maart). Ik heb zelden duidelijker omschreven gezien wat de kern van de zaak is.
GODELIEVE HERMANS, Utrecht

OPPORTUNISME
De heer Bas Jacobs constateert in zijn artikel ‘Opportunisme’ (De Groene Amsterdammer, 21 maart) dat ondanks de hoogconjunctuur de maatschappelijke onvrede aanzwelt. Agnes Jongerius, de werkgevers, de bestuursvoorzitters van ING, Shell, Akzo, Philips, Unilever, de leraren, de politiebonden, Balkenende IV, de oppositiepartijen en nog wat maatschappelijke groeperingen willen het spel niet volgens de regels meespelen.
Zou het kunnen zijn dat het leven toch anders is dan waar het liberaal-kapitalistische systeem van uitgaat? Of is het misschien ook mogelijk dat het liberaal-kapitalisme verouderd is ten opzichte van de maatschappelijke ontwikkeling (die meer omvat dan economische groei)?
Dit vraagt echter een ruimer denkraam dan het liberalisme en het wegzetten van de maatschappelijke onrust als opportunisme. Misschien kunt u in het kader van de intellectuele aanscherping van De Groene eens auteurs aantrekken die hier hun licht over laten schijnen.
JAN CHR. VASTRICK, Alphen a/d Rijn

HUGO CLAUS
Hommage aan Hugo Claus, geschreven voor zijn zeventigste verjaardag:

PÉTANQUE MET HUGO CLAUS

Het profiel stamt van een Romeinse keizer
Zijn beide ballen zijn van ijzer
Van rijmen en schrijven werd de kop wat grijzer
Hij wist steeds meer en werd goddank niet wijzer

Van een keizerin had hij soms meer dan een beetje
In plaats van buigen heeft hij een magneetje
aan een touwtje want met rechte rug vergeet je
niet wat je weet maar met beelden versneed je

dit en de godganse mythologie van wat bestaat.
Je trok bizarre weelde aan de melodie van je draad
En lezers riepen dan er staat niet wat er staat
Maar het stond er. En het staat er – als spagaat.
MAARTEN DOORMAN, per e-mail

groene@groene.nl