Post

Post

1968 (1)
Rob Hartmans schrijft in Slappe hap of revolutionairen (De Groene Amsterdammer, 2 mei): ‘In het begin van de jaren zestig was men hier nog erg onder de indruk van Cobra en de Vijftigers, de vaderlandse vertegenwoordigers van een artistieke revolutie die zich in Parijs, Wenen en Berlijn al in de jaren twintig had voltrokken.’ Hartmans heeft kennelijk nooit gehoord van De Stijl, Van Doesburg, Mondriaan, Riet-veld of van i10.
Koen Kleijn (Beatrixstraat) schrijft ‘… Nieuwe Bouwen-architecten als Van Tijen, Merkelbach, Berghoef en Van den Broek.’ Berghoef was geen Nieuwe Bouwen-architect maar van de Delftse School, een tra-ditionalist dus.
STEVIJN VAN HEUSDEN, via e-mail

1968 (2)
Lezend in De Groene Amsterdammer van 2 mei bekruipt mij het gevoel dat mijn generatie (ik ben gebo-ren in 1983) toch tegen iets anders aanloopt dan onze ouders. Waar wij, studenten, nu last van hebben is dat er geen professor meer over is die nog een goed omlijnd gedachtegoed uitdraagt. Ik weet niet of al deze lui teleurgesteld zijn geraakt over hun eigen ideeën of dat het door het algehele informatietijd-perk komt waarin voor elk argument een tegenargument kan worden gevonden, maar men verzandt in het maken van lege analyses.
Als er dan toch geen gevestigde orde is, hoe kan men dan van ons vragen op te staan en te vechten? Ik denk dat mijn generatie het niet eens de moeite waard vindt om zich te organiseren. Als je onrecht in de wereld wil aanpakken geef je geld aan een vriend die bezig is ergens een ngo op te zetten.
Ik denk dat Jonathan Cole gelijk heeft als hij zegt dat gestandaardiseerde tests en strenge toelatingsei-sen ertoe hebben geleid dat studenten allemaal uit hetzelfde hout gesneden zijn. Ook in Nederland: de verkorte studiefinanciering, de eisen die gesteld worden aan promovendi, het verkrijgen van fondsen of kans maken op de arbeidsmarkt; je moet wel meegaan, anders blijf je achter. Je bent een dossier van punten en daar moet je het mee doen.
RENSKE HIJBEEK, via e-mail

KLAAGMUUR
Israël-Palestina is een Noord-Zuid-conflict. Nergens wonen arm en rijk zo dicht bij elkaar. Zoiets los je niet op met een muur. Daar is meer voor nodig. Een eerlijker verdeling van de rijkdom in deze wereld, bijvoorbeeld. Laten we beginnen in het Midden-Oosten.
MARTIN KOSTER, Lieveren (Dr)