Post

Post

mail uw post naar groene@groene.nl

HOLLAND FESTIVAL
In zijn Holland Festival kroniek nummer 4 (De Groene Amsterdammer, 27 juni) heeft Max Arian het over het gemis van ‘nieuwe wegwijzers naar onbekende vertes, ongeziene, onvermoede, gevaarlijke ondernemingen die zouden kunnen verrassen, maar ook mislukken’.
Mislukking was er echter volop in de vorm van het tweede concert van de bigband van David Kweksilber.
Tijdens een veel te lange en ongeïnspireerde avond gingen er zes of zeven nieuwe composities in première die allemaal hard, snel en vooral trendy klonken, met als dieptepunt een nieuw werk van Cornelis de Bondt.
Slechts één componist had het lef om een subtiel en werkelijk hedendaags werk te schrijven. Het is triest dat zo’n stuk niet in de juiste context werd gespeeld.
Als dergelijke concerten de toekomst worden van de muziek is er alle reden tot wanhoop.
ARIE VUYK, Rotterdam

VAN COLIJN TOT MONTYN
In Nederland zouden we door onze calvinistische achtergrond moeite hebben met geweld, aldus Opheffer in De Groene Amsterdammer van 27 juni. Niets menselijks is calvinisten echter vreemd: van Colijn tot Montyn bleek moralisme calvinisten niet te weerhouden van geweld. Wellicht moet Opheffer er Vestdijks De toekomst der religie nog eens op naslaan of diens roman over de Tachtigjarige Oorlog herlezen. De keuze voor het geweld als verzet tegen de Vader wordt in De vuuraanbidders niet alleen in al zijn gruwelijkheden geschilderd, maar ook godsdienstpsychologisch verklaard: ‘dat vuur ging steeds tussen die dieren, en het vuur had eenen glans, en uit het vuur kwam een bliksem voort’ (Ezechiël 1: 13).
HONORÉ SCHELFHOUT, Nijmegen