Post

Post

PROBLEEMJONGEREN
Koen Haegens slaat de spijker op zijn kop (De Groene Amsterdammer, 25 juli). De aanpak van probleemjongeren – hoe divers en gevarieerd ook – faalt in menig opzicht. Hij beschrijft dat aan de hand van het SCP-rapport Sociale veiligheid ontsleuteld. Jammer is het leedvermaak dat erin doorklinkt over de gesignaleerde misplaatste stoerheid. Het gaat namelijk wel om een serieus probleem, voor de jongeren, maar ook voor de samenleving om hen heen. Haegens geeft ook weinig hoop. In Amerika krijgen gezinnen met probleemjongeren een hulpverlener toegewezen die 24 uur per dag, zeven dagen in de week beschikbaar is. Eén hulpverlener op vier gezinnen! Maar wel met een mooi resultaat: zeventig procent gaat niet opnieuw op het slechte pad.
Haegens had niet zo ver van huis hoeven te gaan. Dezelfde resultaten worden geboekt door de Stichting Herstelling, maar langs beduidend minder arbeidsintensieve weg. Leren en werken op de Stelling van Amsterdam. Als hij echt geïnteresseerd is bezoekt hij de website www.herstelling.nl of komt hij gewoon even langs. Hans de Boer (Taskforce Jeugdwerkloosheid) en Steven van Eyck (oud-commissaris Jeugd- en Jongerenbeleid) gingen hem voor en kwamen er enthousiast vandaan.
JEROEN SPRENGER,
voorzitter Stichting Herstelling

JANSEN & TILANUS
Uw artikel over de Olympische Spelen van 1936 (De Groene Amsterdammer, 25 juli) vond ik zeer interessant en waardevol. Bijzonder aardig vond ik de schuilnamen die Nederlandse atleten gaven aan Hitler en Goering: Jansen en Tilanus.
De vraag is echter of dat waar of verzonnen was. Mijn buurman, Ton Bijkerk, is de Nederlandse specialist op het gebied van deelname van Nederlanders aan de Olympische Spelen sinds 1904. Hij vond dat verhaal ongeloofwaardig en heeft dat nagetrokken bij oude Nederlandse cracks (nu negentig-plus!) die aan de Spelen van 1936 hebben deelgenomen en die vonden het een flauwekulverhaal. Goering was toen bij bijna niemand in het buitenland nog bekend. Nu kan het best zijn dat een groepje van de 115 atleten die schuilnamen wél gebruikte, maar de kans is aanwezig dat dat niet voor een grote meerderheid gold, misschien wel voor niemand. De vraag aan u is of u even met namen kunt komen waardoor u uw algemene bewering kunt staven, anders is het misschien toch wel een leuk bedachte canard.
HANS VAN BORSELEN, Fochteloo

DE KANSEN VAN MCCAIN
Europa houdt van Obama. Maar Europeanen hebben bij de verkiezingen van 4 november geen stemrecht, merkt Peter Vermaas op (De Groene Amsterdammer, 1 augustus). Gelukkig maar, omdat dat ons Europeanen behoedt voor teleurstelling. De Hoop op Verandering die Obama ons schenkt, zal hij namelijk nooit waar kunnen maken, ondanks zijn begeesterende ‘Yes we can’. Deze begeestering zal hij alleen levend kunnen houden via het hardmaken van zijn streven: ‘Een einde maken aan de polarisatie door het samenbrengen van Republikeinen en Democraten.’ Een verheven doel dat veel méér vraagt dan een verkiezingsstrijd, omdat hij daarvoor – als een ware Messias – de geesten rijp zal moeten maken voor de transformatie van het bewierookte dualistische bestel in een overkoepelend monistisch stelsel.
De transformatie die niet alleen de tweedeling met zijn uitzichtloze strijd om de partijpolitieke macht doorbreekt, maar bovenal spoort met de globaliserende tijdgeest. Het gevoel van onderlinge afhankelijkheid en lotsverbondenheid, dat wereldwijd met de dag toeneemt, zowel rationeel als emotioneel gesproken. Vandaar dat de transformatie realiseerbaar is, ervan uitgaande dat er geen macht op aarde zo sterk is als de gedachte waarvoor de tijd rijp is.
Het uitdragen daarvan is op het lijf geschreven van Barack Obama, als communicator-in-chief. Daarin steekt hij met kop en schouders uit boven zijn Republikeinse rivaal, de commander-in-chief John McCain, die liever een verkiezing verliest dan een oorlog. Daarbij volledig voorbijgaande aan het feit dat elke oorlog enkel verliezers kent, die een vruchtbare voedingsbodem vormen voor de volgende oorlog. Over het perspectief van een stem op McCain kan godzijdank dan ook geen enkel misverstand bestaan.
WOUTER TER HEIDE, Zwolle