Post

Post

Blinde vlek
Getuigt het artikel van Joeri Boom Deze keer is er hoop (in De Groene Amsterdammer van 18 februari) van een blinde vlek over het conflict tussen de Palestijnse bevolking en een reactionaire Israëlische regering? Het lijkt erop. Zoals gewoonlijk in de westerse media ligt het aan de Palestijnen en met name aan de zelfmoordacties. Deze daden van wanhoop zijn begonnen na de massale Israëlische legeraanvallen op Palestijnse dorpen en steden. Die aanvallen waren veelal niet gericht op verdachte individuen maar troffen vaak onschuldige mannen, vrouwen en kinderen, woonwijken en bedrijfsleven. Sinds het begin van de tweede intifada zijn er in vier jaar ongeveer 4300 mensen omgekomen (tot september 2004). De muur als bewijs dat de «security fence» werkt? Ach illusie! Deze muur zal nimmer verzetsdaden tegen houden. Als het aantal zelfmoord acties aanzienlijk is verminderd sinds vorig jaar Rantisi en Yassin zijn vermoord, dan ligt dat meer aan het groeiende inzicht van Hamas/Jihad/Aqsa dat ze averechts werken. Dat inzicht werd tijd.

Het aantal Palestijnse acties tegen militaire Israëlische doelen is intussen gegroeid. Hamas heeft veel gewonnen in Gaza bij de gemeenteverkiezingen. Dat klopt. Hamas is niet alleen een verzetsbeweging maar ook een beweging met stevige wortels in de maatschappij. Het sociale en politieke vertrouwen in Fatah is laag, ook door de hoge graad van corruptie en vriendjespolitiek onder Arafat. Gaza is zeer arm en zeer dicht bevolkt. Hoewel de zelfmoord acties door een groot deel van de Palestijnen wordt afgekeurd, is dezelfde meerderheid het veelal eens met de eisen van het radicalere verzet: Jeruzalem, het vluchtelingenprobleem, ontmanteling van de nederzettingen op de Westbank, teruggave van land tot aan de grenzen van 1967, en daarmee het afbreken van de apartheidsmuur. Abbas zal ernstig rekening houden met deze mening, ook voor zijn eigen politieke lijfsbehoud. Wat dat betreft heeft Israël de kans verkeken op de zeer voordelige oplossing die het met de Oslo-akkoorden kreeg. Abbas heeft niet het charisma om zo’n voor Palestina zeer onbevredigende oplossing alsnog te kunnen bewerkstelligen. Oslo was uitverkoop met als belangrijkste doel voor de Tunisgroep van de PLO om voet aan de grond in Palestina te krijgen. Dat is gelukt. Laten we vooropstellen, in het belang van onze eigen westerse integriteit, dat Camp David vervolgens niet is mislukt omdat Arafat weigerde akkoord te gaan maar omdat de VS de eisen van Barak ondersteunden.

De Westbank is nu nog steeds verknipt in bantoestans door Israëlische vierbaanswegen en vele militaire checkpoints die veilige toegang moeten verzekeren tot de nederzettingen diep in het hart van de Westbank. De terugtrekking uit Gaza van achtduizend Israëlische kolonisten en het leger is een schijnmanoeuvre. Met als doel de grip op de Westbank (met 250.000 kolonisten) en de onmisbare waterbronnen te versterken. De laatste top in Sharm El-Sheikh was met name handig voor Sharon om hem net die tijd te geven die nodig is voor deze manoeuvres in Gaza. Verwacht niet meer van hem. Waarom is anders die muur nodig, die meer dan een miljoen dollar per kilometer kost? Wanneer worden de westerse media, inclusief De Groene Amsterdammer, wakker?

PETER LABAN, Ramallah/ Palestina

Opheffer

Toch al gemuilkorfd door redactie en briefschrijvers moet Opheffer ten overvloede nog eens twee liefdeloze commentaren van lezers incasseren. Onbegrijpelijk. Zijn verdriet, woede en angst betreffen immers niet alleen de moord maar met name de maatschappelijke gevolgen. De laatste ingezonden brieven (in De Groene Amsterdammer van 15 april) bewijzen juist hoe de gemeenschap aan het verpul veren is. Opheffers explosieve uitingen verduidelijken dat Van Goghs dood meer is dan een incident. Waar een bepaald soort politici zich doorgaans haast om «het publiek» tegen paniek te waarschuwen, doodsbenauwd voor gezichtsverlies, hoort daar een wakkere pers klaar te staan om maatschappelijke dreigingen constant en gewetensvol te blijven signaleren. Maar daar houdt de weekhartige goegemeente niet zo van. Lees, zij het in ander verband, Hofland: «Niet alleen de vooruitzichten zijn somberder. Het kan de massa’s die daar straks onder te lijden hebben ook weinig of niets schelen.» Er zijn gegronde redenen om kritisch en alert te blijven. Wie van mening is een vakbekwame columnist de mond te mogen snoeren moet daar een andere plek voor zoeken.

M. SCHREIJERS, Heemstede