Post

Post

DE AOW EN ‘PERIO’
Aansluitend op de ingezonden brief van Theo Royers (De Groene Amsterdammer, 12 september, ‘AOW’), waarin hij herinnert aan de tentoonstelling Honderd jaar pensioenstrijd in Nederland (1984), mag ik nog wel even wijzen op de rol van mijn grootvader als voorvechter van een ‘staatspensioen’ in de zogenoemde Bond voor Staatspensionneering. Zijn bekendste pseudoniem luidde Perio, dat ik later heb overgenomen. De Latijnse betekenis van dit werkwoord leerde ik op het gymnasium: ‘pereo’ (van ‘perire’) betekende zo veel als ‘ík ga te gronde’.
Een achterneef van mij, Hans Verhoeff, nam de niet geringe moeite om het gecompliceerde leven en schrijven van deze belangwekkende figuur van het tweede plan in vier boekjes te publiceren, die werden gefinancierd door geïnteresseerde instanties. Als laatste deel verscheen onlangs Peer Corstiaan en ’t Zondig Paterken: Het dubbelleven van G.L. Janssen in 19e-eeuws Brabant over zijn roerige beginjaren, als recalcitrante jonge militair en publicist, in Breda. Als uitgever van dit deel fungeert Van Ierland Uitgeverij, Breda, de andere delen verschenen bij Uitgeverij De Nieuwe Haagsche, Den Haag.
E.M. JANSSEN PERIO, Rotterdam

DEBUTANTEN
In zijn behandeling van Nederlandse debutanten (De Groene, 5 september) doet uw recensent Joost de Vries mijn roman FAKE als volgt af: ‘bedoeld als een combinatie van Kerouac en Grunberg (altijd weer Grunberg), maar werd geen van beide’. Hoe kan De Vries weten wat mijn bedoelingen zijn? Als je ‘road’ zegt en het speelt zich in Amerika af, dan kraait de Nederlandse criticus ‘Kerouac!’ – Tom Wolfe, Chuck Palahniuk, Don DeLillo, Cormac McCarthy, Paul Auster en Martin Amis voor het gemak even over het hoofd ziend, door wie ik me veel eerder heb laten inspireren. Bovendien is mijn hoofdpersoon alleen in het eerste deel (van drie delen) op weg. En waarom ‘altijd weer Grunberg’ erbij halen? Iedereen die twee aardige zinnen achter elkaar kan zetten en wars is van voorspelbare ‘erotische scenes’ waar De Vries naar verlangt, krijgt Grunberg naar zijn hoofd geslingerd.
VIKTOR FRÖLKE, Amsterdam